یه مشت لوبیا سفید خیس کردم تو لیوان .. با اون گلدون قهوه ای ِ کوچولویی که از اون فروشگاه خریدم.. میدونی .. اسم این فراموشیه .. بقول نقل قول ِ رضا قاسمی .. تو همنوایی شبانه .. " فراموشی دفاع طبیعی بدن در قبال درد ئه .. " ...ء
میخوام علوم بازی کنم .. هر روز آب اون استکان کوچیکو عوض کنم .. هی به اون حفره جلوی لوبیاها نگاه کنم .. ببینم کِی اون جوونه های سپید میزنن بیرون .. وقتی که زدن بیرون ذوق کنم .. بذارم بزرگتر بشن .. تا اونقدی که واسه ریشه شدن ..واسه محکم شدن مفید شن .. من لوبیا خیس می کنم و اونها رو روزی میکارم .. توی همون گلدون قهوه ای کوچولویی که خریدم .. یه روزی لوبیاهام سبز میشن .. یه روزی همه ی لوبیاها سبز میشن .. ...ء
عکسشونو می ذارم وقتی سبز شدن..ء
۴ نظر:
شاید لوبیا هات مثل لوبیای جادویی بشه. نه اینکه کاملا مثل اون. منظورم اینه که برای تو در حکم لوبیای جادویی باشه.
منتظر مي مانيم براي سبز شدن همه ي لوبيا هايت . . .
دست هایم را در باغچه میکارم
سبز خواهم شد
میدانم
میدانم
salam jaie jadid mobarak .mohem bodan o neveshtane.
ارسال یک نظر