خوبیش این است که انگار هیشکی حال ِ خراب ِ من را نمی فهمد .. مامان بدتر از قبل صبحها به حال ِ خشمگین بیدارم می کند که یعنی چقدر می خوابی .. بعد من دروغکی می گویم بیدارم بیدارم .. اما فکر نکنم دروغ بگویم .. توی خواب هم بیدارم و دارم فکر می کنم .. ء
یا بابا .. آمد امروز بعد از مدتها یکی از بغل های کشدار و فشارنده اش را تقدیمم کرد که به جیغ کشیم منجر شد .. محال بود بفهمد حالم خراب است و آنطور بغلم کند .. ء
یا عطیـ.ـه .. سرما خورده است و می آید مدام هــــــــــا می کند توی صورتم و بعد هرهر می خندد و در می رود .. ء
آن یکی خواهر اما با من قهر است .. ء
خوبی ش این است که این حال ی خرابم برای خودم می ماند .. حتی به آسد ملوچ و آمیرو و بقیه هم که گفتم چه مرگم است؛ ... .. بیخیال
توی ریدر می بینم که همه ، حتی آنهایی که خیلی وقت بود نمی نوشتند آمدند و اختتامیه ای برای این سال ِ کذایی نوشتند.. انگار که با این کار بخواهیم به خودمان ثابت کنیم که این یک سال از عمرمان هم گذشت .. انگار که بخواهیم دو دستی بچسبیمش و بهش بگوییم های.. گمان نکن همینطوری از دستم در می روی .. من تورا فلان جور و بهمان جور گذراندم .. تو فلان جور و بهمان جور گند زدی به روانمان .. بعد هم یک اردنگی بزنند پشتش و بهش بگویند . . خب .. برو رد کارت 88 ِ لعنتی .. ء
کار ِ صحیحی ست گمانم .. اینکه پیش خودت اثبات کنی که یک سال ِ دیگر هم چطور بی هوا گذشت ...ء
می خواستم از زیر ِ این مسئولیت در بروم .. هیچ بروز ندهم که بعله .. سال دارد تمام می شود .. واقعا هم هیچ اهمیتی ندارد ... فقط بهر اثبات ِ این گذر ِ لعنتی به خویشتن است که از این سال می نویسیم .. خب .. هشتاد و هشت ِ لعنتی ..ازت می نویسم .. ء
اول سال الکی ذوق مرگ بودم .. گمان می کردم سال با دو هشت کنار هم باید خیلی جذاب باشد .. گمانم از زوج بودن ِ جفت اعدادش خوشم می آمد .. و اینکه در این سال بیست ساله می شوم .. هه .. چه خیال ِ خام .. دراین سال شصت ساله شدم ..نه بیست ساله .. ء
بهر حال .. طبق معمول خوشحال و خندان روزگار می گذشت .. تا آن اتفاقات کذایی خرداد و تیر ... می دانی، اسمش را گذاشته اند انسان دوستی .. بنظرم خیلی کلمه ی کریه و کثیفی ست .." انسان دوستی "ای وجود ندارد .. اگر کسی دلش از دیدن ِ بدبختی مردم نگیرد باید رویش اسم گذاشت ... نه اینکه روی چیزی که باید دیفالت ِ زندگی هر کسی باشد که روی خودش اسم آدم را گذاشته .. ء
این دیفالت ِ روحی ِ من باعث شد که گند باشم .. از همان روزها گند خورده شود توی حالم ... دوستی داشتم که می گفت عادت به فاجعه خود فاجعه است .. راست می گفت .. عادت نمی کنم و نکردم .. هیچ وقت هم نخواهم کرد .. شاید نصف ِ حال ِ خرابم بخاطر شرایط گند و مزخرفی ست که حاکم است و تا قبل از آن 22 ِ کذایی امید ِ بهبودش را داشتیم ...ء
گذشت .. به درک که گذشت .. می گویند یک خدایی ست که جای حق است .. پس می شود به آن روز امید داشت .. ء
طبق معمول سالی نبود که بی رابطه طی شود .. رابطه های کوچک و معمولی .. رابطه هایی که آزارم می دادند کمی .. و هنوز هم کمابیش بشکل هایی دیگر در حیاتند .. ء
سالی که پسر.ردایی م مهاجرت کرد .. سالی که با خونه یک ماه قهر کردم .. سالی که توی ترم مهرش بیشترین تلاشم را کردم و کمترین نمره ها را گرفتم .. سالی که وبلاگم فیـــــــــــــــ.ــلتر شد .. سالی که ایمان آوردم توی دانشگاه ِ لعنتی م هیچ دوستی ندارم ... ء
و البته اگه بخوام کمی از خوبیهاش بگم .. این بود که دو بار به طبیعت شمال سرک کشیدم .. با غریبه های دانشگاه مشهد رفتیم و باهاشون " آشـِـنا " شدم ... با بچه های حلقه وبلاگی " آشـِـنا " شدم ... ء
بقول ِ رامونا .. 88 ِ کذایی .. خوشحالم گورت داره گم میشه ..و البته من به تئوری اصلی م همچنان پایبندم .. سال و فصل و ماه و هفته و روز و ساعت و دقیقه و ثانیه .. همگی زنجیره ای بهم پیوسته اند و هیچ تفاوتی بین هیچ کدامشان نیست .. تا آن وقتی که در دل ِ ما لحظه ای تازه زاده نشده باشد .. و چون در دل ِ من هنوز زمستان است .. و تا وقتی که نمی دانم کی است ، این زمستان ماندنی ست ، پس همه ی این عید بازی ها و مسخره بازی ها و بووووووووووم در کردن ها هم کشک و زرشک است ... ء
خب .. تکرار می کنم .. هشتاد و هشت ِ لعنتی ؛ خداحافظ .. ثانیه ی جدید سلام .. ثانیه هایی که به تو و هم نوعان ِ زیرکت .. که روزی همه تان را داخل ِ یک حلقه می کنم و رویتان خستگی هایم را بالا می آورم و بالخره خوب می شوم ...کم کم دارم رشک می برم .. شما تنها چیزهایی هستید که اسیر ِ زمان نیستید .. ء
اوکی هسه .. اوکی .. " چیزی بنام ِ گذشت ِ روزگار ، هیچ است" .. همه چیز یک چیز است .. ء
+
nothing else matters
++
اون برنامه سردرد ِ قلابی هنوز سر ِ جاشه .. ء
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر