عطـ.ـیه درسای ادبیاتشو بلند بلند میخونه ... اتاق آبی سهراب سپهری می خونه .. " هر جا که تویی تفرج آنجاست " میخونه .. هوایی م می کنه .. می بَرَدم به اونهمه سال ِ خوشی که بی دغدغه گذشت ... که نفهمیدم و گذشت .. ء
دستام خشک شده .. لبام دوخته ست بهم ... نمی دونم چرا چشمهام هم فقط نگاه می کنه ... ء
سه شنبه ها پنجشنبه است ....سه شنبه ها آخر ِ هفته ست .... هیـــــــــــــس....ء
۸ نظر:
شد خزان .. گلشن ِ آشنايي ..ء
دلم از غم خون کردی .... چه بگویم چون کردی ... ء
آآآآآآآآه از دل ِ تو ... ء
گرچه ز محنت خــارم کردی .. با غم و حسرت یــارم کردی .. مهر ِ تو دارم بــــــــاز ... ء
سلام خسته نباشي. نميدانم چرا نظر گذاشن در اين صفحه مشكل شده .من مرتب سر ميزنم اما همانطور كه گفتم متاسفانه نظر دادن مشكل شده . اميدوارم سال نو براي همه جوانها سال شادي واميد باشه موفق باشي
سلام،
یعنی این خاصیت هر دوره ای هست که بعد از گذر از اون دلمون براش تنگ میشه یا فقط خاصیت دوران مدرسه است؟
حرف هایی که می خوریم گاهی می تواند زنده کند و بمیراند
بلند بلند فکر کردن گاه به اوج می برد و گاه به زیر می کشد !
سلام فائزه جان خوبی ، خوشی ، سلامتی .؟ می دونی چیه فائزه راستش من حالم از سیاست بهم می خوره چون بهترین دوستام رو بخاطره سیاست از دست دادم ، به خاطر همین دیگه زمانی از سیاست حرف می زنم که بدونم طرف مقابلم منطقیه و زود رنج نیست ، که خدا رو شکر تو همچین آدمی هستی .ممنون از اینکه آدرس وبلاگت رو بهم دادی ، فائزه جان من تو مشهد زبان می خونم ، رشتم آموزش زبان انگلیسی هستش دانشگاه امام رضا .
. یه چی دیگه این بلاگر همه چیش برا من تازه گی داره حتی نمی دونم چه جوری باید کامنت بدم الان به بدبختی جاشو پیدا کردم
اگه بگم یه چیزی تو این کلماتت بود که منو محسور کرد چی میگی
فائزه عاشق اون هیس شدم که اخر این پست گفتی
ارسال یک نظر