۱۳۸۸ اسفند ۲۸, جمعه

امید

می دانی
دلم نمی آید دیگر امیدم را بکشم !ء           
بگذار همان توی سینه ام 
خوابیده بماند               

می ترسم بیدارش کنم و بعد
 بیهوده بمیرد                  
(:  +


at ۲۱:۰۴

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

اشتراک در: نظرات پیام (Atom)