بزرگ

قبلن به این قضیه ایمان آورده بودم که هر چیزی زمانی داره

مثلا وقتایی که حرص میخوردم که زودتر بریم خونمون .. و مثلا هرکی داشت یه گوشه ی مهمونی یه کاری می کرد و هیشکی قصد خونه رفتن نداشت .. بعد ها فهمیدم که اون لحظه ها که من داشتم حرص میخوردم زمان ِ خونه رفتن نرسیده بوده .. ء

راجع به اون آرزوی معلوم الحال هم ، الـآن بهش رسیدم ، که اونهم از این قضیه مستثنی نیست .. ء

هر واقعه ای زمان ِ رخداد ِ معلومی داره .. و دست و پا زدن ِ اضافه مانع کسب است .. ء

منظور از واقعه چیزی که تماما دست ِ ما نیست وقوعش .. ء

خب دیگه فلسفیدن بسه ... زندگی هرجوری که ما تصورش کنیم، ادامه داره .. ء

اوه اوه .. اصلا فکر ِ دانشگاهو که می کنما ، چهارستون بدنم می لرزه .. شنبه م ارائه دارم .. همون چهاردهم ِ کذایی .. ء

بزرگ می شویم ... کم کم بزرگ می شویم .. ء