روح ِ عزیزم
مرا ببخش که فردا باید بر خلاف خواسته ی تو
مانتو و شال ِ قرمز به تن کنم
شلوار جین ِ نو بپوشم
روی لبهام رنگ بپاشم و روی لباسم عطر
و هی هی نیشم را تا بناگوش باز کنم و تبریک بشنوم
قول می دهم فقط لبخند بزنم .. قول ِ قول ..ء
هیچ نمی گویم مبارک باشد
نازنین، ببخش .. هنوز آنقدر عاصی نشده ام که کاسه کوزه ی عید بازی را از بیخ و بن بشکنم ..ء
والدینم را با این کارها خوشحال می کنم فقط .. اطمینان می دهم که جز این نیست .. ء
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر