۱۳۸۸ اسفند ۱۷, دوشنبه

جای خالی

بغض های یهویی ... از یادآوری ِ خاطرات ِ کوتاه ِ بی مقدمه .. از آدمهای یهویی .. که زمانی به شدت بودند و حالا به شدت، نیستند ...ء
به شدت  نیستی کاپیتان
به شدت .. ء


۸ نظر:

محبوبه گفت...

خانم گلم خسته و غمگین به نظر میای
این چنتا پستت خیلی خسته اس
نمی خوام مامان بازی در بیارم و نصحت کنم ...اما سعی کن نذاری این روز مرگی ها از پا درت بیارن

دوست دارم مهربون

یوتاب گفت...

من که خالی شدم از هم چیز فائزه

kukubu گفت...

سلام فائزه جان، دستت درد نکنه که بازم به وبلاگم سر زدی ، بابا اونا مغولین نه ژاپنی ، دیدی همشون عین همن ، وای که چقدر زشتن . حالا بی خیال می خواستم در مورد پست قبلیت یه نظر بذارم ، فائزه جان می دونم شاید اون یارو بد برخورد کرده ، مسلما آدم احمقی بوده چون وقتی کسی سلام می کنه باید به گرمی جواب داد و حال و احوالش رو پرسید ، آره مسلما او آدم احمقی بوده، به عبارتی هرکی این رفتار رو نشون بده آدم احمقی بوده، اما متاسفانه ایشون حرمت چفیه و اون لباسی رو که تنشون بوده رو برده ، حالا می خواستم یه نتیجه گیری کنم اون هم اینکه کاری که یه نفر انجام داده رو به همه تعمیم ندیم ، چون ممکنه که یک نفر با نادانی خودش آبروی یک جمع رو ببره ، راستی به خاطر پست ها و مطالب قشنگت ازت ممنونم فائزه جان :)

ناشناس گفت...

آزمایش

ناشناس گفت...

چقدر سخته گامنت گذاشتن اینجا

Springs weeping گفت...

سلام. من تونستم

امیر گفت...

کاپیتان خودت بیا جواب بده

محبوبه گفت...

درکت میکنم دوست جون همه ی ما یه روزایی تو زندگیمون هست که ازش لذت نمی بریم اما باید یه جورایی با ها شون کنار بیایم که شکستمون ندن
این حسا و این روزا هم بالا خره جزئی از زندگی اند با خودت بگو که اینام می گذرن مثل لذتها
امیدوارم به زودی سر حال و توپ بشی عزیزم