آرزوی محقق شده

مثل هر وقت ِ دیگری که مجبور می شدم از کافی نت آن شم حس ِ خوبی ندارم ... تو خونمون هم خیلی وقتا حس ِ خوبی ندارم چون پرایوسی و خلوت ِ کاملی که میخوام، معمولا بدلیل بودن ِ کامپیوتر وسط پذیرایی! فراهم نمیشه .. چه برسه به حالا که ..ء

اینترنتم معلوم نیست به چه  دلیل ِ لعنتی ای قطعه .... وگرنه من آدمی نیستم که بعد از یک گردهمایی حلقه ای با بچه ها، نیام اینجا و از بیشتر ِ حس ها و حرفهم ننویسم ....از این بابت که نتونستم هفدهم فروردین ماه 89 رو بطور کامل ثبت کنم ناراحتم ... شاید بزودی که نت ِ خونه وصل شد حتمن اینکارو کردم ...ء

شرط می بندم پوست ِ دستم الان روی یکی از چرکولک ترین نقاط ِ دنیا قرار گرفته ... اونقد که هر سری که میام دستمو بلند کنم دستم با یه حالت نوچی و چسبناکی از روی میز جدا میشه....ء

اما چیزی که الان می خوام ازش بنویسم به هیچ کدوم ِ اینا ربط نداره ....ء

من الان بطور غیر رسمی- رسمی ، معلم هستم! .. من تقریبا 3 ساعت است که معلم شده ام ... معلم ِ دو تا وروجک ِ دوم راهنمایی که ......... که........... که................. آخ .... چقدر پرم از توصف ِ این دو تا آدم که نمی دانم باید از کدام یکی از حسهام بنویسم .... این دو تا دخترک ِ دوم راهنمایی ِ خوشگل ِ باهوش ِ دوست داشتنی ..... اما نه ....ای تنبلی ... بر تو غلبه نموده و تک تک شان را می نگارم ..... ء

 از اون زمانها که همیشه غر می زدم که .. چرا استقلال مالی ندارم و این حرفها .. همیشه تو فکر تدریس خصوصی بودم ... فر.زانه بهم گفت بیا تو کانون ما .... اینجا میان و شاگردا مدرس می خوان .. ریاضی و. عربی و اینجور درسها ... خیلی خوشحال شدم ... بهمن ماه بود رفتم کانونشون و اسممو شماره تلفنمو نوشتم .... خانومه شماره خونه رو هم خواست ..با تردید ِ بسیار شماره خونه رو دادم ... دوست نداشتم مامانینا و بابا بدونن .. مخصوصن بابا ... که اون لحن ِ آزار دهنده ی تحکم آمیز ِ مسخرش هیچ وقت از یادم نمیره : تا وقتی درس میخونی من بهت اجازه نمی دم کار کنی  .. که  اول با سرخوردگی بسیار و بعد با پوزخند از کنار ِ این قضیه گذشتم ....یعنی که :  آخه بابای حسابی .. من بخوام کاری کنم که تو نمی تونی جلوی منو بگیری ..... ..بگذریم ..ء

دیروز بود زنگ زدن .. از اینکه خودم خونه بودم و گوشی رو بر می داشتم خوشحال شدم .... : از کانون ِ ... تماس میگیرم .. خانوم .. خودتونین ؟ ... دو تا شاگرد براتون اومده اگه میشه شمارشونو یادداشت کنین و با خودشون هماهنگی کنین ....ء

هماهنگی های مربوطه و ....ء

روز و ساعت ِ  مقرر شد ....داشتم سرمو طبق معمول می انداختم پایین و مث فشنگ می رفتم داخل ِ کانون که با نگاه پرسشگر ِ اون نگهبان و اون خانومه که نفهمیدم کی کی بود روبرو شدم ... اول میخواستم محل ندم و برم تو بعد دیدم نمیشه! ... براش تو توضیح دادم که چرا اینجام و بهم اون دوتا خانومی رو که روی صندلی های محوطه نشسته بودن رو نشون داد ...رفتم جلو ... انرژی ها اوکی  وخوب بود ... به هر جفتشون حس خوبی دشتم ... سلام کردم و دست دادم ..اسم خانومه رو فراموش کرده بودم ..اسم اون مادری رو که درباره تدریس باهاش حرف زده بودم .... اون زنی که پیش ِ نگهبانی ایستاده بود منو بهشون معرفی کرد ... بعد از حال احوالهای معمول و صحبت کردن راجع به تدریس و اینا قرار شد که بریم تو کانون و شروع کنیم .. ساعت 3 و نیم بود ... مادرا دو تا دخترا رو صدا زدن ... بقول این فیلما، آقا چشمتون روز بد نبینه! .. یهو از پشت ِ شمشادهای محوطه که من فک نمی کردم کسی اونجا باشه اصلن، دو تا آتیش پاره کله شونو هم زمان آوردن بالا! و سلام دادن .... تو دلم گفتم دختر کارت ساخته س ... مخصوصن که ماماناشونم گفته بودن دخترای ما شیطونن ....خلاصه بچه ها اومدن و با هم  دیگه حل احوال کردیم و رفتیم تو .....ء

همون اول مثل ِ یک معلم ِ جدی ولی مهربون بهشون گفتم که بهتره بهشون جدا جدا تدریس کنم ... جفتی که انگار با هم خیلی صمیمی هم بودن گفتن نهههههههه ... گفتم چرا؟ .. اگه این جلسه ببینم که شیطونی می کنید و حواستون بدرس نیست سری بعدی جدا جدا بهتون درس می دم ... با رضایت گفتن باشه! و نشستن رو نیمکت اول ... صندلی معلمو آوردم جلو نیمکت و ... شروع درس .... " کجاها اشکال دارید ؟ " ...و این قبیل حرفها و گفته ها ... اونیکه سمت ِ چپ نشسته بود ، هد ِ مشکی رنگی به سر داشت ..سبزه بود و  ابروهاش پیوسته و کمون بود و نشونه ی یکی از نقاشی های خوشگل ِ خدا ..و صد البته توی هپروت .... اون یکی سفید تر بود و نمکی .. و البته با دقت تر و حواس جمع تر ... و هردو صد البته باهوش ... سفید رو دوستشو لو داد : " این عاشقه! " ... آخ .... آخ خدا ... که بازی های تو بر ما تمومی نداره .... انگار خودم رو .. تو قالب ِ دوم راهنمایی ِ خودم ... داشتم جلوی چشهام می دیدم ... مجددا کاشف به عمل اومد که اون دختر ِ عاشق، شهریوریه ....و باز به دل بانگ زدم: ..... ای داد .... ای داد از دختر ِ شهریوری ِ عاشق پیشه ... ای داد از عشقهای نوجوانی .... ء

اون یکی بهمنی بود ... و بهش هم میومد ... اما از اکثر بهمنی ها خونگرم تر و دوست داشتنی تر بود ....ء

باید هر از گاهی به بانگ ِ " آهای!" ... یا اصواتی از این قبیل .. دخترک ِ عاشق رو می آوردم به جو ِ درس .. چون مدام توی فکر ِ" آرش " بود ... بعدن که روی تخته با گچ و با شوق نوشت، اسم ِ معشوق رو فهمیدم ....ء

سفید رو : دیدی که پیش یه دختره وایساده بود

 عاشق: شاید دوست* دخترش باشه 

سفید رو: شایدم زنش باشه

عاشق : آخه کی تو این سن زن میگیره؟!!!.....ء

عین تمام ِ امیدهای احمقانه ی دختر های چهارده ساله ی عاشق .. امید داشت که مال  ِ او بشود ... امید داشت که اون زن نداشته باشد ... ء

با این فکرها و حرفها حس های قشنگی بهم دست نمی داد ..  انگار داشتم یه جریانی رو میدیدم که تهشو می دونم و هیچ کاری نمی تونم بکنم ... که بگم تهش هیچی نیست .. که : دخترک ِ ابرو کمون .. بیخیال شو .... اما که چی ... مگه کسی به خودم اینها را می گفت حرف توی کله ام می رفت؟ ... مگر می فهمیدم آن موقع ها که واقعا تهش هیچی نیست؟ .. مگر گوشم بدهکار ِ نصیحت بود ؟ .... خیر دختر .. خیر ... هر جریانی باید " شدن " را طی کند .... هر جریانی ...ء

هر دو دخترک واقعا  باهوش بودند ... و چون حواس ِ سفید رو. بیشتر جمع بود.. زودتر مطالب را می گرفت ... و آن یکی نیازمند انرژی گذاشتن بیشتری بود ....ء

پنج دقیق مانده بود یک ساعتمان تمام شود .. اما درسمان تقریبن تمام شده بود ...گفتم : " چطور بود ؟ زود گذشت یا دیر؟ " .. عاشق پیشه با چشمان ِ گرد شده گفت : " ااا ! ...  زوووود گذشت! " ... و سفید رو هم تایید کرد .... لذت بردم از اینکه چنین چیزی می شنیدم ...  گفتم .." خب .. حالا چیکار کنیم؟ " ... دو تایی با شوق گفتند : حـــــــرف بزنییییم! ... خب .. طبق وعده ای که موقعهای حواس پرتی ِعاشق پیشه بهش میدادم ... که : الان درس. خیالبافی باشه واسه وقتی درس تموم شد؛ باید حالا حرف می زدیم .... ء

.

عاشق پیشه چقدر شبیه ِ من بود ... مدام دوست داشت جزئیات را بداند ... اسمم را او پرسید .. دانشجو. بودن/نبودنم را جویا شد ... گفت دوست دارد معلم شود .... و البته جسارت و اعتماد بنفس ِ قشنگی توی چشمهاش بود .. انگار با آن دو چشم ِ سیاه قصد داشت همه ی دنیا را فتح کند .. که البته این قسمتش چندان شبیه ِ الان ِ من نبود ... ء

گفتم اگر بخواهی به هر آرزویی برسی باید درس بخوانی .. و از این دست حرفهای مادرانه تحویلش دادم ....  پرسیدم شماها گوشی دارید؟.. سفید رو گفت خونه س نیوردم! .. گفتم به عاشق پیشه : تو چی؟ .. گفتم خب منم دارم!!! .. انگار که یک دیفالتی ست و باید حتمن باشد ... خلاصه برایشن گفتم ما که دانشگاه قبول شدیم برامان گوشی خریدند ... و هرهر بهم خندیدند و گفتند : اینجوری که آدم وارد جامعه نمیشه! ....ء

خلاصه .. پاشدیم که برویم .. دوتایی مثل دو تا گوله ی آتیش پریدند از کلاس بیرون ... یهو سفید رو گفت .. ای وای، اول تیــــــچر!.. منظورش خارج شدن از در کلاس بود .. گفتم نمی خواد برید بیرون ! دیگه رفتید دیگه ! .. سفید رو گفت راست میگه دیگه رفتیم دیگه! .. و دوتایی زدند زیر خنده ... موقع خارج شدن از در سالن عشق پیشه با ترس بهم گفت : به مامانم نگی عاشق شدما؟ .... لبخند زدم و بهش اطمینان دادم .. بعد تقاضاهاش اضافه شد : بگو خیلی خوب بودیم ... نگی خنگ بودیمااااا .. بگو همه رو بلد بودیم .... گفتم برید برید! .. وقت رفتنه! .....ء

مادرها پاشدند و حال و احوال ِ معمول و ... یهو یاد ِ حق التدریس افتادند .. داشتن سوال میکردند و تصمیم می گرفتند که عاشق پیشه گفت : خب هر جلسه ِ پول ِ همون جلسه رو بدید دیگه! .... و از این همه عقل و شعور و فکرش خواستم از شوق جیغ بکشم ... اما خب نکشیدم ... از اون جایی که بحث درمورد مسائل مالی اذیتم می کنه و اصلن دوست ندارم رو اینجور چیزها بحث کنم ... فقط قیمتی که خانوم ِ سرپرست ِ کانون بهشون گفته بود رو عینا گفتم ... و در جواب ِ همه ی سوالهای ِ " میخواید الان پرداخت کنیم ؟ یا از با کانون هماهنگ کنیم؟ جلسه ای بدیم؟ یا چند جلسه باهم ؟ " ؛ فقط لبخند زدم و گفتم هرطور شما دوست دارید ... و گفتند که پس بذاریم آخر ِ جلسات ... قبول کردم و خداحافظی کردیم و از کانون زدم بیرون ..... ...ء

هوا هوای ِ گرم ِ یک عصر ِ شیرین ِ بهاری بود ......هوایی که بوش با بوی همیشه فرق داشت ... من معلم شده بودم .....و این یکی از لذت بخش ترین واقعه های دنیا بود ......چیزی که همیشه آرزوش رو داشتم ..... ......ء

+

اگر وقت ِ گرانبهاتون رو صرف ِ خوندن ِ دلنوشته های من از اولین تجربه ی تدریسم کردید، ممنونم!!.....ء

++

آرزو می کنم بزودی نت ِ خونه وصل شه و بتونم باز بنویسم . خودمو اینجا، خالی کنم ....ء