یک.
پیر ِمرد مدام می گفت هییییـــــــــی .... مدام زیر لبی می گفت هی و برایمان از دخترش و دامادش که هردو شاغلند و چرخ زندگیشان نمی چرخد و از پدر ِ خدابیامرزش که با وجود هفت بچه و حقوق کارگری خانه هم خریده بوده، تعریف می کرد .. از سیب زمینی و گوجه فرنگی که شده بوده شش هزار تومن می گفت .. .... پیرمرد دلش بدجور پر بود. منهم اگر در آن سن و سال مسافرکشی می کردم دلم پر می بود .....ء
آن روز آن زن هم مسافرکشی می کرد ... ء
دو.
مانده ام در کار ِخودم ... اصلن بدجور در حیرتم ... می مانم بین حیلت ِ نقاب ِ معصوم و سربزیر و غلط انداز ؛ و اعمال و کردار سیاه ..... مانده ام چجور آنهمه پلیدی قایم می شود ... شاید هم من فکر می کنم که قایم می شود و در اصل قایم نمی شود ... مانده ام چرا دیوار ها نمی ریزند و مرا نشان ِ همه نمی دهند .. چرا روی پیشانی ام نمی نویسند من ......ء
دوگانگی با خود ، بدترین اتفاق ِ دنیاست .... ء
سه.
هه هه ... تقریبن هیچی از این هجده واحدو تاحالا نخوندم .. محض رضای خدا یک صفحه .... هیچ .. هیچ ِ هیچ ! تازه قرار ِ شب شعر و کلاس موسیقی و دیدار با دوستان و تدریس هم می ذارم ... خیلی جالب شده ام .... ء
چهار.
آن وقت ها که حس ِ نوشتن داشتم ، خالی بودم .. حالا پرم از حرف و حرف و حرف و حس و حس و حس ... هزار جور اتفاق نمی گذارد .. غلبه می کنم ... می نویسم ... از آن شب ِ بارانی در ماشین ِ دایی ... از دخترکان ... از خودم
۲ نظر:
چهارپاره خوبی بود:)
دوست عزیز درس بخوانید تا برای خودتان کسی شوید. بخدا:دی
آن وقت ها که حس نوشتن داشتی ادیتورت هم باهات همکاری نمیکرد. تکنولوژی هم به موقعش خوب میدونه چه جوری حالگیری کنه.
ارسال یک نظر