در هوای دم ِ غروب صدای پرنده های جیغ کشان و همهمه ی پر حجم و پرصدا و دور ِ بچه های بازی گوش، هوایی ام می کند ... ء
خواهرک سر ِ یک عدد توت فرنگی مرا دعوا می کند .....دیگر نمی خورمش
فکرهام از چیزی که می دانمش و دانستنش را قایم کرده ام، غمگینم می کنند .. ء
درسهام و صداهای ضبط شده ی گوش داده نشده از استاد یادم می آید ... ء
زندگی‌م یادم می آید ... ء
همینجورکی در کل دلم می گیرد .... با هیچ رخشا ای هم باز نمی شود ! ء
نمی شود ... ء
+
یک عدد قمری ِ قهوه ای کمرنگ ِ چشم مشکی را در نظر بگیر، که پرهاش را تا بیشترین حد ممکن باد کرده است و دارد روی لبه ی پنجره در خیال و فکر خودش، غو غو می کند ... ء
۱ نظر:
دل واسه همینه دیگه. که یه وقتایی بگیره و آدم کلی با گرفتنش حال کنه.
ارسال یک نظر