چلچله های جیغ کشون ِ چرخ زنون ... چراغ های زرد رنگ ِ از دور کمرنگ و پر رنگ‌شو ، که تک و توک و یکی یکی دارن روشن میشن ... برج ِ همیشه معلوم ِ نگیـ.ـن ِ رضا ... کوهههای در قله، پُر برف .. پر برف ِ سفید ... چنار ِ سـ.ـبز ِ پرحجم و بزرگ ِ جلوی بلوک .. مادری که دست کودک ِ نخودی اش را گرفته و آرام راه می رود .. بچه هایی که دور ِ هم گوله شده اند و دارند انگار حرف می زنند .. کودکی که از سطحی شیبدار با اسکیتش سُر می خورد و انگار کیف می کند .. دو دخترکی که با هم از روی سطح شیبدار بدو بدو پایین می آیند .... لکه ابری کشیده و آرام و با وقار و ساکن ِ فضا ... آسمان ِ آبی ِ کمرنگی که رو به غروب می رود ...ء
شاید یک روز، دلم واسه همه این صحنه هایی که فقط با کنار زدن ِ پرده پذیرایی می تونم ببینمشون، تنگ شد.ء
+
بعد نوشت
امروز.. اول ِ اردیبهشت ... اردیبهشت ِ شیرین ِ پر از دلهره .. اردیبهشت ِ قشنگ .. اردیبهشت ِ پر از شوق ِ نهفته در حرفهایش .. در صداهایش ...اردیبهشت ِ فصلهای خوب .. روزهای خوب .. سالهای خوب .. اردیبهشت ِخوشی‌ها و شادی های ناتمام ِ بی حصر ...بی حصر .. بی حصار...پُر پرواز .. ناب و خالص و خوب .. و باز هم شیرین. اردیبهشت، عروس ُ ماه‌ها
۵ نظر:
و فکر این دلتنگی لذت این لحظات را از من میگیرد ..
دلم میخواد زودتر فرصتی بشه و تماس بگیرم باهات ... اما این روزا زندگی از همیشه بیشتر باهام لج کرده ... ببخش منو .
توصیف خوب و زیبایی بود...
جالبه. خونه ها هم تکه هایی از وجود و شخصیت ما هستن. هرچی میری عقب تر هم بیشتر. بعد یکهو یکی ازین خاطرات بچگی که با خاک یکسان میشه تازه میفهمی چه نقش پررنگی داشته...
اردیبهشت مبارک باشه برات:)
همیشه در کنار لذتهامون یه جور دلتنگی حس میکنیم
نمیدونم شاید این دو با هم معنا میگیرند
سلام،
فکر کردم دیگه اینجوری نوشتن از یادت رفته. تبریک.
حالا که می دونی یک روز دلتنگ این تصویرها می شوی تا می توانی خوب و دقیق نگاهشان کن.
اردیبهشت قشنگی داشته باشی
ارسال یک نظر