می نویسم، پس هستم

الان این همسایه بالایی که بموقع ازش می نویسم؛ یـــــــَک آهنگ قری‌ گذاشته بیا و ببین .. منم چون دوست داشتم چیزی که رو خودم می خوام، گوش بدم، آهنگ بسیــــــار زیبایی که همون موسیقی پایانی فیلم گر.به های ایرانیه رو گذاشتم ... و .. ووووو! میخوام بنویسم ... میخوام از این روز ِ قشنگ ِ انرژی و امیـــــــــدبخش و قشنگم بنویسم ..... می خوام همه شو بی چون و چرا بنویسم! ....

16 اردی‌بهشت 89  ..... 

صبح به حالت ِ آرامش بخشی، خودم بیدار شدم : بدون زنگ ِ ساعت .. بعد ساعتمو با یک حالت طلبکاری انگار که دارم بهش میگم ماسماسک! چرا زنگ نزدی؟ برداشتم ؛ بعد دیدم که دو دقیقه مونده به 9 و بیچاره هنوز کارشو نکرده ..خلاصه خاموشش کردم و به خونه گوش دادم .. صدایی نمی اومد .. گمون کردم طبق ِ معمول همه خوابن .. بعد .. رفتم بیرون و به یه خونه ی خالی از آدم نگاه کردم ... بعد پیش ِ خودم گفتم : ..  چرا حالا که من دارم میریم بیرون، باید خونه به این آرومی و آرامش بخشی باشه ؟! ... 

صبحونه ... با اون تخم ِ مرغ ِ فسقلی که گوشه میز بود و پس از کوبیدن تو کله ش فهمیدم که پخته .... 

زنگ به یوتاب و هماهنگی .... سرچ در اینترنت برای انتشاراتی هایی که مد نظرم بود .... مواجه شدن با یه سایت ِ خوب من باب ِ شرح ِ کتابها ...گپ با یه رفیق قدیمی!  .. و بعد .. بدو بدو حاضر شدن برای جیم فنگ زدن  به سمت ِ نمایشگاه ...... توی کیفم وسایل ِ لازمه رو چپوندم : .. بیست و یک داستان فرانسوی .. هیس .. سیلویا پلات( سیلوی!) .. دفترچه یادداشت .. خودکار ِ دزدیده شده از خواهرکم ... پوووول! عنصر ِ کلیدی .. گوشیام .... و د ِ بدو .... در ِ خونه رو هم قفل کردم ... 

اوه اوه .. مواجه شدن با یک بلای ِآسمانی در پل ِ عابر! که فقط خدا شرشو از سرم کم کرد ... ( این روزا فک می کنم منکه هرروز ِ خدا اگه آیت الکرسی و ان یکاد نخونم روزم شب نمیشه، چطوری با خدا قهر کردم ؟ ) .... 

تاکسی گرفتن ، که بطور ِ غیر معمولی از یه جای ِ دیگه میخواست سر در بیاره و من نمی دونم چرا منو سوار کرد .. 

تاکسی ِ دوم به مقصد ِ خود ِ خود ِ آزادی .... 

گوش فرا دادن به ندای نـــــمایشگا ، نـــــــمایشگا! .. پرسیدن ِ کرایه : 1500 ! گوش می بُری مردک؟ عجب .... 

بیخیال شدن و انتخاب ِ گزینه ی همیشه  خوب ِ مترو ... رفتن در ایستگاه اتوبوس  و خوب بودن ِ پاقدمم و بمحض ِ اینکه رو صندلیا نشستم، اومدن ِ اتوبوس ِ مترو! ... 

نشستن در اتوبوس ِ نیمه خالی ... با نگاه قربون صدقه رفتن ِ پسرکی که صندلی ِ آخری ِ اتوبوس پیش مامانش نشسته بود و براش داشت مثل ِ فرشته ها حرف می زد ،  .. و بی محلی به نگاههای تعجب انگیز و از هراس ناشی شده ی مادرش ... 

رسیدن به ایستگاه مترو ... خریدن ِ اولین بلیت 450 تومانی ِ دو سفره، دو عدد ( یکی برای بعدا ) ... 

قطار .. امام.خمیـ.ـنی ... شهیـ.ـد بهشتی .... رسیدن .. 

پرس و جوی ِ سالن و راهروی انتشاراتی های که میخواستمشون ... ازون خانومه که دیگه آخرین کتابو که داشتم بهش می گفتم، ازش خواهشانه پرسید: آخریشه؟!؟! ...
شروع! ... 

کتابها را دیدن .... با دیدن ِ قیمت ِ 9 تومانی ِ "سیمای زنی در میان ِ جمع" کُپ کردن : نکنه همه کتابا 9 تومنی باشه ؟!؟! ... 

یکی یکی کتابهای هوس انگیز را از لای انگشتان رد کردن .... ورق زدن .. خواندن ... گذاشتن سر ِ جایش : .. می خواستم پولهامو برای دیوان ِ سیمین بدم ... ( که البته آخرم نخریدمش .. خوشم نیومد ... بجاش دو تا محمدعلی بهمنی و یه نادر نادرپور خریدم .. ) ...

آمدن ِ یوتاب در موقعیت مقرر : نشر ِ چشمه ... دیدنش! ... کمی حرف زدن و خندیدن و ادامه ی فرآیند کتاب گردی بصورت ِ دونفره ... خندیدن ... کتاب خریدن ... با هم بودن ... ... خستگی ! .. خستگی ... نشستن روی پله های داخل ِ شبستان ... با هم حرف زدن از ایدئالیست گرایی یا واقع گرایی .. از گذشته های دور ... از آینده .. از آدم ِ آینده ... از امروز و حرفهای همیشه ... لذت بردن از گپی اینچنین صریح و خوب .... 

کمی دیگر غرفه نوردی .. و خروج از شبستان  .. ناهار ِ مامان‌پزم  را خوردن زیر آن صفحه ی بزرگ ِ فلزی! ... با دلستر ِ داغ! .. والبته چاشنی حرف از گودر و وبلاگ ... 

خروج .. پس گرفتن ِ کتابهای امانت داده شده .. به سامانه امانات ..
مترو ... به حالت ِ ساندویچی و قرابت ِ بسیار! وارد ِ واگنهای مترو شدن ... دروازه د.ولت ... بی‌آرتی ... کافه گندم .... 

سلــــــــــــــــــــام ! ... سلام ...

گفتن .. خندیدن ... گپ و گفت ِ دوست داشتنی و خوب .. با دوستان ِ خوب ... خندیدن! ... شیرکاکائو(!) خوردن ... حرف و حرف و حرفهای از همه در و همه جا و ناتمام زدن ..... سه ساعت بودن در آن فضای دودی! ِ وایرلس دار ِ خوب ِ همیشه خاطره‌بمان ........

خروج از کافه .. قدم زدن تا چهارراه .... آدامس و آب معدنی و .. "ذرت نخوریم؟!" ...

خداحافظی‌ای که، دلم نمی آمد ...دلم نمی آمد ... عین ِ همه ی خداحافظی ها، زود بود ... طولانی خداحافظی خوب است .... که یکهویی نفهمی که تنها شده ای و دوستانی که دوستشان داری، رفته اند .. ( جدی جدی رفتند؟! جدا شدیم ؟! ... ) ..

بی آر تی .... نشستن روی پله ی جلو ی اتوبوس .... بووو کردن ِ عطری که تو به من دادی ... خوردن ِ آدامسی که تو به من دادی...  میدان .. اتوبوس ِ بعدی به سمت ِ مقصد  که، بسرعت می راند!  .. در راه، پولهای باقیمانده را شمردن : .. فقط 10 تومان کتاب خریدم! .... گفتن ِ این در ذهن که : شنبه باز هم می روم و می خرم .... 

رسیدن به خانه ... و چه خوب که هیچ کس نبود نگران و منتظر ِ من .. این یعنی تکمیل ِ احساسهای خوبم ... پریدن زیر ِ آب داغ ... آمدن و شستن ِ ظروف: که مادر خوشحال شود .....

آمدن پشت ِ این سیستم ِ همیشه دوست داشتنی .... نگاشتن و نگاشتن و نگاشتن ِ تقریبن همه ی آنچه که در این روز ِ بیاد ماندنی، بر من رفت ........ لبخند! :) ...