۱۳۸۹ خرداد ۱۲, چهارشنبه

عصر ِ ساکت ِ بهار

دلم که از " بر آورده نشدن ِ انتظارم از یک موضوعی " گرفت، رفتم پنج گنج نظامی را باز کردم
این کتاب ِ کت ِ کلفت را از انتشاراتی ِ معلم ریاضی سوم دبیرستانم به قیمت چهارده هزارتومان_مفت_ خریده بودم، انتشاراتی داشتند و این خرید در نمایشگاه کتاب سال ِ 85 انجام شد، که البته بعدها دیگر آن نشر را در نمایشگاه ندیدم
زنک ِ مزخرفی بود. از آنها که مدام خاطرات ِ شوهرانه اش را سر ِ کلاس تعریف می کرد و دل ِ دخترهای جوان ِ دبیرستانی را هوائی می کرد و  آخر می گفت " او مودبم کرد " . انگار که مثلن یک چاله میدانی ِ رذل بوده و طرف آمده ادبش کرده، انقدر بی‌اعتماد بنفس و کوچک می نمود
حالتهای فا.ئزه_دوستم_ را هم داشت : یک هو بی هوا حال و هواش قاراشمیش(!) میشد و با بچه ها قهر می کرد و آن وجود ِ بشاش، یه هو تبدیل یه یک کوه ِ تلخناک می شد که بدون آنکه رو از تخته برگرداند درس می دهد . این تغییر رفتار ِ ناگهانی همیشه برایم عجیب و آزاردهنده بوده ست، انگار که از چیزی ناراحت می شوند و ما نمیفهمیم و حتی نمی گویند که " من از فلان موضوع ناراحت شدم " و ما باید علم غیب داشته و دلخوری شان را رفع و رجوع کنیم؛ آدمهای بی منطق اینجوری اند؛ فا.ئزه _ دوست ِ 7 ساله ام _ هم.. شاید برای همین است که دیگر سراغش را نمی گیرم و دوستش ندارم انگار..حتی وقتی به من زنگ می زند

بگذریم. ابیات ِ کعبه رفتن ِ مجنون و سخنسرائی ِ مجنون بر گور ِ لیلی و در آغوش کشیدن ِ خاکش و ... اشک
بی هوا گریستم ، لعنتی خیلی خوب بود ... ببین :
...
وانگاه به دخمه سر فرو کرد          می گفت و همی گریست از درد
کای تازه گل ِ خزان رسیده            رفته ز جهان، جهان ندیده
چونی ز گزند ِ خاک، چونی؟          در ظلمت ِ این مغاک چونی؟
آن خال ِ چو مُشکدانه چون است؟     وان چشمک ِ آهوانه چون است؟
چون است عقیق ِ آبدارت؟              وان غالیه های تابدارت ؟
نقشت به چه رنگ می طرازند؟      شمعت به چه طشت می گدازند؟
بر چشم ِ که جلوه می نمائی؟          در بزم ِ که نافه می گشائی؟
سروت به کدام جویبار است؟         بزمت به کدام لاله زار است؟
چونی ز گزند های این خار ؟         چون می گذرانی اندر این غار؟
در غار ، همیشه جای مار است     ای ماه! تو را چه جای ِ غارست؟ ....

----

کتاب را بستم و برای اینکه کاری کرده باشم، برای خودم قهوه درست کردم : قهوه جوش را از آن زیر بیرون کشیدم و ظرف ِ قهوه و .. حواسم به کتاب آشپزی بود که ببینم کـِی قهوه را بریزم که خوب کف کند ، که شیر سر رفت : مامان همان موقع آمد .. به لحن ِ شدیدا طعنه وار گفت : چیه، گند زدی؟ 
مادرها بیشترین قابلیت را در سوزاندن ِ دل ِ آدمی دارند



+ سوال ِ پست ِ قبل را جواب بدهید، لطفن..




۱ نظر:

Eric Calabros گفت...

حدس زدم.. و درست از آب دراومد.
بی خبر بودم از این مهاجرت. کار خوبی کردی اومدی بلاگر.
در مورد سوال پست قبلت: حداقل در مورد بین من و مشاورم، نتیجه معکوس داد این برون ریزی های مزخرف.