دستهام را بالا می برم
و به نشانه ی نواختن ِ پرچمی سفید
به خواب شبانه می روم
انگشتها دل دل می کنند
انگشتها همیشه حرفی
برای گفتن دارند
انگشتهای لبریز ِ حرف را
دور ِ پتو گره می کنم
و پتو رو روی سر
مچاله می کنم
متکا به روی گوش
جهان خاموش
و خواب خواهم رفت
و انگشتهای لبریز ِ حرف
بین ِ من و پتو
خمار می گردند
دمی ز گفتن و گفتن
خلاص می گردند ..
