حکایت آن‌که لنگه نداشت

رختهای خشک شده ی توی سبک را داشتم مرتب می کردم .. بولیزها را تا می کردم و لنگه ی جورابها را پیدا می کردم و توی هم می کردم .. رختخها همگی از سبد بیرون آمدند . به ته سبد نگاه کردم ؛ پنج لنگه جوراب ته سبد ماسیده بود .. سه تا سفید .. دو تا رنگ دیگر ..
آن دو تا را توی هم کردم و کنار گذاشتم .. آن سه تای دیگر انگار ترسیدند .. دوتایشان معلوم بود مال همند ... آن یکی انگار آه کشید، فریاد کشید.. انگار صدایش را می شنیدم ...
جوراب بی لنگه‌ی بی‌تکلیف حالا همینطور روی مبل افتاده ست؛ تکرار می کنم : بلاتکلیف...