۱۳۸۹ مرداد ۲۴, یکشنبه

آدمهای تهوع انگیز

به بعضی ها باید دروغ گفت. به آنها که فضولند و اصلن آدمی نیستند در زندگی ِ تو. و البته دو روز دیگر هم دمشان را می گذارند روی کولشان و می روند. به آنها که تازه از گرد راه رسیده اند و خود را دوست جون جونی تصور کرده اند. به آنها که احترام و ادب سرشان نمی شود. به آنها که در اکثر موارد تفکرات کپک زده و فریب خورده ی ا.ن‌ی هم دارند. همانها که شدیدا نفرت انگیزند.
بعد من این درس را الان یاد گرفتم، نه یک دقیقه پیش که تا آن موقع فک می کردم " جز راست نباید گفت " .

این درس شبیه همان درسیست که چند ماهی می شود گرفته ام ." همه را نباید دوست داشت " . چون تا قبل آن هم فکر می کردم که همه ی آدمها دوست داشتنی اند و از این دست مزخرفات.



۳ نظر:

ناشناس گفت...

سلام فائزه خانم...وبلاگ جالبی داری.اکثر نوشته هات و خیلی از حرفات خیلی جالبند..کاش من هم می توانستم به خوبی شما به این روانی و سادگی و در عین حال پر محتوا حرف دلم را مینوشتم...
ممنون و موفق باشی عزیز...

محبوبه گفت...

درس خوبیه عزیزم

اصلن نباید همه رو دوست داشت به بعضی باید بی تفاوت بود از بعضی باید متنفر بود حتا

دوست داشتن حرمت داره اصلن نباید همینجوری خرجش کرد
حالا هی که سنت بیشتر بشه از این درسا بیشتر میگیری!

امیر گفت...

یعنی تا چند ماه پیش شما همه رو دوست داشتی؟ واقعا؟