۱۳۸۹ مرداد ۱۲, سه‌شنبه

غربت

هم نمره هام اومده، هم گودرو صفر کردم، هم چیز میز نوشتم اینجا ، نه با کسی می خوام بچتم ... اما چیه که هی عین غربت زده ها آن میشم و هی نوشته هامو می خونم و از رو نمی رم ؟ ... منتظر چیزی ام ؟ چیزی که قرار نیست اتفاق بیوفته ...
هوم ... "دل" تنگه احتمالن

عصری که رفته بودم بیرون واسه خودم تو محوطه چرخ بزنم، که وقت بگذره و به افسردگی نکشوندم، رفتم نشستم تو پارک ، نزدیک تاب سرسره ها  بچه ها رو نگاه کنم
یه دونه صندلی بیشتر نبود و مجبور شدم به خانومه بگم یک کم بره اونور تر تا منم بشینم .. بعد این انگار از نظر اونا توجیه پذیر نبود که کسی که بچه نداره بیاد بشینه اونجا، چون یجوری نگام می کردن.. خیله خوب منم تظاهر  کردم که منتظر کسی ام و به ساعتم نگاه کردم .. آره من منتظر کسی ام که هزاران ساعت دیگه شاید  بیاد ....
امروز که نرفتم مهد چون خیلی خسته بودم، بچه ی خونم اومده بود پایین ... غربت  اونجا بود که نمی تونستم به هیچ کدومشون نزدیک شم و بغلشون کنم
منی که ده تا بچه رو همزمان می تونم ببوسم و بغل کنم و اگه دیگه خیلی از یه حرکتش ذوق کردم تو دستام دور بچرخونمش و به خودم بفشارمش .. 
مهد رفتن علی رغم اینکه رضا گفت مسئولیت داره و شاید برام گرون تموم بشه و  اینها، برای من که عملن اونجا کارمند مفت ام ، فقط یه اغنای روحیه ... من فهمیدم که دوست داشتن و کمک کردن به بچه ها منو شاد می کنه .. هیچ کس نمی تونه تصور کنه وقتی یکی از اون نوپاهایی که تازه چهاردست و پا راه میره و اسمش آرشائه ، از زانوهات بره بالا و با گریه تو چشات زل بزنه " توروخدا بازم بغلم کن با اینکه می دونم کمرت درد گرفته " یعنی چی... شنیدن ِ " پق " گفتن ِ امیر رضا وقتی داره با انگشت اشاره ی کوچیکش به رادیو یا خرس چسبیده روی پنجره یا هواکش اشاره می کنه و با شوق می خنده یعنی چی .. پاک کردن ِ آب دهن ِ مهدیه که هیچ وقت قورتش نمیده و با چشای عجیب باهوش و عشق‌آلودش داره ازت تشکر می کنه و بهت می خنده یعنی چی .. از سارینای تازه زبون باز کرده کلمه بیرون کشیدن و به حرف کشوندش یعنی چی ...
هرکس برای اغنای روحش یه راهیو انتخاب می کنه ... منم فعلا این مهد کودک رو که مدیر احمقش منو کارمند خودش فرض کرده و چپ و راست بهم تیکه میندازه چرا دیر میام زود میرم فلان بیسار... مهم نیست که اونا همه منو احمق فرض می کنن که صبح به صبح بی اینکه اینجا استخدام باشه میاد و اینهمه کار بی مزد می کنه ....و مهم نیست که فقط در حد یک وردست هستم براشون
من بخاطر اون فرشته ها میام نه بخاطر هیچ چیز دیگه .. 



۱ نظر:

یوتاب گفت...

تو بخاطر اون فرشته ها میری؛ چه خوبه که اون طفلک های از خونه و خانواده رونده تو رو دارن؛ اونجا حتما یه قطعه از بهشته؛