مامان زنگ زده میگه " الان کتابای عطیه رو گرفتم بپرس ببین چیزی نمی خواد؟"
یه لحظه فکر میکنم .. کتابای عطیه..
یهو حس ِ شیرین ِ خریدن ِ کتابامون از مغازه های لوازم تحریر فروشی وقتی واسه اومدن ِ کتابا روزشماری میکردم و ذوق، تو وجودم میاد
می فهمم کدوم کتابا رو میگه، کتابای مدرسه
از بهت میام بیرون و گوشی رو میدم به عطیه...
..
+ بعد اینکه داره مهر میشه؛ اینو از زنگ زدن های آدمهایی که برام غریبهن و از استاد و واحد و فلان میپرسن هم میشه فهمید ..
از اینکه امروز _بقول یکی مثل بچه دبستانیا_ می خواستم برم کفش بخرم هم میشه فهمید
از یخ زدنام تو شب و دم ِ صبح و پنجره رو بستن هم میشه فهمید...
تغییر فصل و شرایط، یککم چیز ِ دلهره آوریه..اما درست مثل ِ بقیه چیزهاییه که بهش عادت میکنیم
۳ نظر:
اگر عادت نميكرديم؛
مثلاً بهار ميآمد، آدم زمستان ميخواست.
تابستان ميشد، آدم زمستان ميخواست.
پاييز ميشد، آدم زمستان ميخواست.
زمسستان ميشد، آدم زمستان گذشته را ميخواست...
عادت کردن
عادت شدن
عادت دادن
عادی بودن
عادی شدن
هیچ شدن
شدن
بودن
کردن
دادن
هه....
سلام
سانسورش نکنی
طرف آشناس
حدس بزن
یه بسته اسمارتیز جایزه ته
ولکانو کوچولو روزای اول دانشگات مبارک
ارسال یک نظر