31.6.1389

آخرین روز تابستون ...

رفتم مهد و بعد قریب به 40-45 روز همه ی بچه ها و کارکنا رو با شوق فراوان دیدم..
امیر رضا و مهدیه موهاشون بلند شده بود! .. محمدمهدی و آرتین کچل کرده بودن و آرتین با سرعت ِ بیشتری سینه‏خیز می رفت.. امیر رضا سنگین شده بود..

امیر رضا و سامیه و تینا و چند تا دیگه از بچه ها براحتی منو میشناختن؛ فک کن با اینکه سر جمع هیچ کدوم سه سالشونم نیست.. شگفت انگیز ترین موجوداتی که میشناسم الان این بچه های نازنین و دوست داشتنی ان.. بچه های خوشگل و باهوشی که یه بند از سر و کولت بالا میرن و جیغ میکشن و دور ِ یه اتاق دوازده متری که با ابرای مربع شکل فرش شده، چرخ میزنن و سر ِ یه مینی صندلی دعوا می کنن و می کشنش اینور و اونور و موهای همو می کشن و تو سر هم می کوبن و با هم بازی می کنن و با هم می خندن... سیبایی که براشون کوچولو کردمو می خورن و هلوهایی که پوست کندمو بعد هزار بار سُر خوردن از دستشون، میخورن..

هرچند که اومدن ِ مامورای بهداشت(!) در همین روزی که من رفتم یه تصادف بود، و مدیر ِ بدجنس ِ مضطرب با این مهد ِ کثیف حسابی سعی در ماسمالی ِ قضیه داشت و منو هم که اون وسط دید "شما اینجا چیکار میکنی؟" (!) ؛ و اونقدر سرش شلوغ بود که یادش رفت من اومدم، اما خب، بازم شیرین بود.. چندتا کارمند جدید اضافه شده بود.. 

روزای زوج ِ پاییزی و رفتن ِ دانشگاه.. رفتن به کلاس ِ طراحی سایت ( اگه جور شه).. گذروندن ِ واحد ِ کارآموزی... رسوندن ِ پوست ِ شتر به دمش! ... و اگه شد، کلاس ِ موسیقی..

هی............. تابستونم تموم شد