اندر حکایت ِ آنکه غلط کرد دامن پوشید

عروسی بودیم امشب. ژانگولر بازی ای صورت گرفت و با دامن و مانتو(!) و بر خلاف ِ همیشه که حتما شلوار می پوشم، راه  افتادم و رفتیم .. 

ترک ِ عادت موجب ِ مرض است؛ چنین قرتی بازی هایی مال ِ من نیست.. ماجرا اینکه سر ِ همین دامن پوشیدن ، دیدن ِ یک کسی را که خیلی برایم ارزشمند و مهم بود را از دست دادم : مهیار میم؛ یک پسر ِ71ای ِ نازنین؛ که از بچگی کلی کودکانه دوستش داشتم و آن حالت ِ معصومیت و خماری چشمهاش والبته رفتارش منو شیفته کرده بود

دامن پوشیدن باعث شد که از خجالت و البته دلیل اصلیلش از هیزی و چشم چرانی ِ مردکان عوضی، بدوم بروم قایم شوم توی ماشین و استارت بزنم و بروم جلو ...لعنت

لعنت بر چشمان ِ تیز ِ هیز؛ که تیزی اش مرا غلتاند توی ماشین و نتوانست نگهم دارد که آن نازنین را بعد ِ 8-9 سال ببینم ..‏