دزد بودم یک زمان(!)
یعنی کسی به من پول توجیبی نمی داد، نه بابا نه مامان، منم از جیب بابام پول بلند می کردم.. بستنی و پفک می خریدم
اون موقعها دبستان بودم، کوچیک هم نبودم همچین، می دونستم دارم دزدی می کنم ، اما خب باید بستنیمو هم می خوردم
الان فکر می کنم چجور ممکنه کسی دزدی کنه؟...
فکر می کنم بدجنس و رذل شم تا راحت تر زندگی کنم(!)، یهو باز فکر میکنم : چجوری کسی می تونه رذل زندگی کنه ؟ ...
بعضی چیزها تو قاموس ِ من نمی گنجه.. هی من بخوام ادای قوی ها و محکم ها و بی دل ها و سنگدل ها رو دربیارم... تُف ِ سر بالاست...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر