از قصه‌های تازه..(1)‏

مثل ِ کودک ِ 4ساله ای که تازه دارد با رموز و اشیا و افعال و کلمات ِ جهان آشنا می‌شود، مثل همان کودک، که لبریز ِ سوال و سکوت و سوال و سکوت است، مثل آن‌که لحظه ای ذهنش از حلاجی و استنباط باز نمی‌ماند، شده ام کودک ِ تازه پا گذاشته‌ای به جهان، که لبریز ِ سوال است.. شده‌ام آن طفلی که می‌پرسد و سکوت می‌کند و می‌پرسد و فکر می‌کند.. کودک، باید بزرگ شود. کودک با فکرهاش دارد بزرگ می‌شود.

مثل ِ کرم ِ ابریشمی که تازه پیله بسته است... مثل ِ کرمی ِ ابریشمی که دارد فکر می‌کند چند دور بیشتر دور ِ خودش بتند تا زیباتر بیرون بیاید...