۱۳۸۹ آبان ۱۴, جمعه

دنده معکوس

یکروز صبح که از خواب پا می شوم، می دانم برای چه زنده هستم. توی جایم، قبل از اینکه از رختخواب دل بکنم، یک هو یاد ِ وجود ِ یک موهبت عظیم در زندگی ام ، موهبت ِ مانا و عزیزی می افتم و لذت ِ شیرینی در رگهام شور می زند. بدنم ورزیده و قوی است، دیگر کمرم درد نمی کند و از عضله هام جز یک تکه پوست، چیزهای دیگری هم باقیمانده..
میل به صبحانه دارم، آنقدر صبحها گرسنه هستم که انگار می خواهم آنروز ، کوهی را فتح کنم . هنگام فرو دادن لقمه هام از خودم نمی پرسم "چرا دارم قورتشان می دهم" . همه چیز نشانی از یک امید بزرگ ِ ناتمام را دارد.
یکروز من _که دستم توی جیب ِ خودم است_ از حس ِ نگرانی از تمام شدن ِ پولهام فارغ شده ام. پس انداز دارم و می توانم به دیگران هم کمک کنم. چشمه ی کیف ِ پول ِ من جیب بابا نیست . می جوشد. از بازوی خودم می جوشد . پس با این حساب، بی حس ِ ولخرجی، تاکسی میگیرم.. (در تاکسی هیچ مردک ِ عقده داری خودش را به من نمی مالد .. ، من برای چنین چیزهای حقیری اعصابم دیگر خرد نمی شود.. )
سرکلاس درس اگر باشم، آنقدر استادش خوب و با جدیت و با مسئولیت و خوب درس می دهد و آنقدر من انگیزه دارم برای یادگیری و آنقدر درس، به روز و مفید و کاربردی ست، که به معنای واقعی ِ کلمه ، لذت ِ از تحصیل را تجربه میکنم ..
یک روز سر ِ کار که هستم ، آنقدر کارمند کوشا و با وجدان و کاری دور و برم هست و آنقدر حقوقم مکفی ست و آنقدر کارم را دوست دارم ، که حتی یک لحظه احساس بیهودگی به ذهنم خطور نمی کند ..
یک روز هست که در آن روز حتی یک لحظه آرزوی عدم به سرم نمی زند، یک لحظه از خودم نمی پرسم " برای چی دارم این به اصطلاح زندگی را ادامه می دهم " ، یک لحظه ای تویش نیست که برق ِ شوق ِ بودن از چشمهام فرار کرده باشد و به دو گوی ِ شیشه ای ِ بی فروغ و غیر ِ زلالی تبدیل شده باشد که با نگاه مردگان تفاوتی نکند ..
بک روزی هست که من مثل ِ مادیان ِ تیرخورده روی تختم نیفتم و تا دقیقه ها و حتی ساعتهای بسیار، سعی کنم دلیلی برای شادی پیدا کنم ... اصلا شادی در آن گم نمی شود و من آن روز آنقدر قوی شده ام که از پس ِ یک زندگی ، از پس ِ یک زندگی  بر بیایم ...
یک روز هست که در آن شب که می خواهم به جایم بروم می دانم چرا دارم می خوابم .. می خوابم که فردا روزی را آغاز کنم که روزی دیگر است و پر از خیر و برکت و شادی ست و از این دست مفاهیم رؤیائی.....

+ نزنی توی کمرم، فلاکت بگذاری توی دامنم ها ...
اصلا به این زندگی ِ این شکلی هم شکر .. 
..


۴ نظر:

محبوبه گفت...

اینکه همه ی این چیزهای خوب در یک روز برای آدم اتفاق بیافته یه کم رویایی به نظر میاد اما بیشتر اینها به خودی خود آرزوهای دست نیافتنی ای نیستن

درست میشه بچم اول جوونیته تازه

vida گفت...

salam khasteh nabashi .che aaali omidvaram hamishe shad o razi bashi. movafagh bashi.

abouzar گفت...

این خانه مبارکتان!
پست @از دوست داشتن@ خواندنی و دوست داشتنی است

مانی گفت...

سلام همسایه!