1. این رفیق ِ شفیق راست می گفت .. اصلاً نیازی نیست که تو هر متنی/بلاگی/لینکی/پستی رو ببینی و بخونی.. چیزی که لازم بشه بخونی رو می خونی .. یعنی اینکه رسیدم به این نقطه که هر چیزی رو نخونم؛ همین! شاید ذهن ِ من تلمبار ِ مطالب ِ بی ربط میشه که هنگ می کنم ..بی‌فیلتر ِ تصفیه ای هرچی بود و نبود به مغزم سرازیر می کردم .. خب این غلط بود .. یاد اون خبرهایی افتادم که یه مدت رفیقمون توی بلاگ قبلیش آخر ِ همه ی پستهاش می ذاشت! یکیشون همین بود که "استفاده زیاد از کامپیوتر غم‌آور است" ..بله؛ ما محدود می کنیم این استفاده مان را، ما دیگر هر چیزی نمی خوانیم
2. لبهام امروز بدجور جان کندند؛ اما هم پای تخته رفتنم بدک نشد و هم تحویل پروژه.. به عکس که از حرف زدن در جمع خیلی خوشم نمی آید، فعلا به هر جان کندنی هست به انجامش مجبورم! ..
3. کشفم درست بود؛ من با "دوست" * آرام می شوم .. هر دوستی که "خوب" باشد، بفهمد، و احساس خوب ِ هرچند کوچکی به تو اهدا کند ، حتی اگر دوست ِ خود ِ خودت نباشد_ مثلا دوست ِ دوستت یا دوست ِ مادرت!_ ..
یعنی اینکه امروز از دانشگاه رفتم خانه ی دوست ِ مامان، که دخترش هم آنجا بود البته، و دو نفر دوست ِ دیگر، که چقدر هم خوش گذشت ...
بعضی اوقات خیلی توی این فازهای سخت گرفتن ِ به خود فرو میرم .. مثلا لذت بردن از جمع های دور ِ همی ِ زنانه رو چیپ و مسخره می بینم، اما الان فکر می کنم چرا باید انقدر به خود سخت گرفت و مدام به "چیزها" فکر کرد و از جمع کناره گرفت.. نه! جمع خوب است، نشاط ِ مدت داریست، حسّ ِ زنده بودن است... به من امروز در جمع خیلی خوش گذشت!
*: .. برای عطیه شعر ِ حافظ رو خوندم که گفت " دل ِ بی دوست دلی غمگین است " ؛ گفت شاید منظور از دوست ، خدا باشه! .. تا دیشب متوجه ِ این ایهام نشده بودم .. و دقت ِ نظرش برام جالب بود
4. یعنی که کله مان را انداخته ایم روی خطی که باید طی کنیم و به جهت ِ خاص ِ دیگری هم نگاه نمی کنیم..
5. امروز این دختره همگروهیم سر ِ تحویل ِ پروژه ، خب هیچ کاری نکرده بود دیگه، اما من به استاد گفتم که ما باهم انجام دادیم، دروغ گفتم، بد شد یعنی؟ ... اونقدر حس ِ بدی داشتم که جلو ی اونهمه آدم داشتم دروغ می گفتم .. دختره یه قّرون هم از پروژه بارش نبود .. اما چون کلاً بهش حس ِ مثبتی دارم ( چون شبیه ِ تو ئه بانو ! ) و دلم هم نمیاد کسی رو ضایع کنم و نمرشو بپرونم و از خودم ناراحتش کنم ، اینجوری شد .. آیکون ِ حسّ ِ بد از دروغ !!
6. چند وقته حس می کنم وبلاگنویسی نباید شامل ِ نوشته های چیپ و بیخود باشه، آدم حسابی ها اینجا رو می خونن! حیفه که چرت بنویسم ... برای همینه که کمتر می نویسم ..
7. برم گزارش کار ِ کاراموزی رو بنویسم.. برم اون خط ِ سیر ِ مسیر ِ زندگی رو ادامه بدم .. انقدر فک نکنم که شادی نباید با چیزهای چیپ باشه؛ نباید از هر چیزی شاد شد ، نه؛ باید لذت برد از این لحظه لحظه ها .. چون بقدر ِ کافی عامل ِ ناراحت کننده توی این دنیا هست
الان از این تریپ انرژی مثبت ها نشدم که همه چی رو سپید می بینن و دو روز بعد هم بادشون می خوابه، نه، شاید باز غمگین بشم اما این دلیل بر این نیست که به این باور نرسیده باشم که شوپنهاور راست گفت که " تنها شادی سکّه ی نقد ِ خوشبختیست "
8. من اگر تو رو، رضای ِ عزیز، نداشتم چی میشد؟..
تابحال نشد با من حرفی بزنی که چندین و چند بار نخونمش، به من ایده ی تازه ای نده، به من حس ِ مثبتی نده ..
ممنون که هستی! .. :)
9. خدا کاشکی بارون بفرستی .. خفه شدیم به خدا
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر