آهنگ می چپونم توی گوشم که غیبتای مامانمو پای تل نشنوم ... ء
پلیور قرمزمو که خیلی دوسش دارمو چپونده بودم جلو دهن و دماغم .. صدا خفه کن ِ خوبی بود واسه بغض های فروخورده ی چند ساله م. اشکام و حتی آب دهن و دماغم می ریخت روش . مهم نبود . خیلی کیف داشت که به خودم آوانس می دادم که هر غلطی میخوام روی اون پلیور ِ خوشگل ِ دوست داشتنی بکنم . گریه هه از اثر ِ خوندن ِ "پدر ِ آن دیگری" و هم ذات پنداری بی حد و حصری بود که با قهرمان ِ قصه می کردم . خیلی کیف داشت هق هق ِ خفه توی اون پلیوری که گاهی می چپوندمش رو صورتم گاهی می بردمش عقب که نفسم بالا بیاد . ساعت یک شب بود . دیشب . اونقد حق به جانب بودم که وقتی |پدر| اومد و کاملا به حالت فیلمی بخاریو کم کرد و بعدش مثلن از من پرسید نخوابیدی ؟ سرمو انداختم پایین و با لحن خونسرد گفتم می خوابم . دفتر ِ نازنینم کنارم بود. حس خوبی بود توش نوشتن . هرچی باشه من نصف بیشتر زندگیمو نوشتم تا اینکه با کسی قسمتش کنم . این هم مثل بقیه ی شبهایی که هیچ کس شایسته ی گوش دادن نبود . ... تو جام که خزیدم انگار تمام تنم درد می کرد. قبلش توی آینه دسشویی به چشام زل زده بودم . به صورتم . انگار 5 سال سنم بیشتر شده بود. انگار بزرگ شده بودم. چشمام خیلی طفلکی و بدبخت به نظر می رسیدن . ولی بازم کیف می کردم .کیف داشت خودتو و درد دلای خودتو و اشکاتو بغضاتو همرو بریزی بیرون و بعد به قیافه ی له شدت تو آینه زل بزنی .کیف نداره واقعن ؟
نفهمیدم چجوری خوابم برد. برعکس هر شب هیچ خواب ِ بدی ندیدم . و حتی صبح با اینکه با صدای بلند بلند تلفن حرف زدن ِ |پدر| از خواب بیدار شدم، بلند شدم درو بستم و بعد از فکر کردن به قصه ی دیشبی، دوباره به آرومی خوابم برد....ء
۲ نظر:
کاش میفهمیدم اون شب چه حالی داشتی
کاش منم پیشت بودم اون شب
بیچاره پولیور قرمزه.
آره، هر چند هیچ کس نمیتونه این رو رد کنه که زمان پیوسته است و روز یک فروردین با روز بیست و نه اسمفند از این لحاظ هیچ فرق نداره به جز چند ساعت اختلاف، اما من دوست دارم فکر کنم و فکر هم می کنم که هر سال و هر فصل و هر ماه و حتی هر روز، پرونده خوندش رو داره و از بسته شدن هر پرونده ای که خوب و دلپذیر نیست به شدت استقبال می کنم و ازش لذت میبرم و در انتظار باز شدن یه پرونده خوب و دوست داشتنی میشینم.
شایدم من زیادی خوشبینم!!ا
ارسال یک نظر