۱۳۸۸ اسفند ۱۴, جمعه

1

آهنگ می چپونم توی گوشم که غیبتای مامانمو پای تل نشنوم ... ء

پلیور قرمزمو که خیلی دوسش دارمو چپونده بودم جلو دهن و دماغم .. صدا خفه کن ِ خوبی بود واسه بغض های فروخورده ی چند ساله م. اشکام  و حتی آب دهن و دماغم می ریخت روش . مهم نبود . خیلی کیف داشت که به خودم آوانس می دادم که هر غلطی میخوام روی اون پلیور ِ خوشگل ِ دوست داشتنی بکنم . گریه هه از اثر ِ خوندن ِ "پدر ِ آن دیگری" و هم ذات پنداری بی حد و حصری بود که با قهرمان ِ قصه می کردم . خیلی کیف داشت هق هق ِ خفه توی اون پلیوری که گاهی می چپوندمش رو صورتم گاهی می بردمش عقب که نفسم بالا بیاد . ساعت یک شب بود . دیشب . اونقد حق به جانب بودم که وقتی |پدر| اومد و کاملا به حالت فیلمی بخاریو کم کرد و بعدش مثلن از من پرسید نخوابیدی ؟ سرمو انداختم پایین و با لحن خونسرد گفتم می خوابم . دفتر ِ نازنینم کنارم بود. حس خوبی بود توش نوشتن . هرچی باشه من نصف بیشتر زندگیمو نوشتم تا اینکه با کسی قسمتش کنم . این هم مثل بقیه ی شبهایی که هیچ کس شایسته ی گوش دادن نبود . ... تو جام که خزیدم انگار تمام تنم درد می کرد. قبلش توی آینه دسشویی به چشام زل زده بودم . به صورتم . انگار 5 سال سنم بیشتر شده بود. انگار بزرگ شده بودم. چشمام خیلی طفلکی و بدبخت به نظر می رسیدن . ولی بازم کیف می کردم .کیف داشت خودتو و درد دلای خودتو و اشکاتو بغضاتو همرو بریزی بیرون و بعد به قیافه ی له شدت تو آینه زل بزنی .کیف نداره واقعن ؟
نفهمیدم چجوری خوابم برد. برعکس هر شب هیچ خواب ِ  بدی ندیدم . و حتی صبح با اینکه با صدای بلند بلند تلفن حرف زدن ِ |پدر| از خواب بیدار شدم، بلند شدم درو بستم و بعد از فکر کردن به قصه ی دیشبی، دوباره به آرومی خوابم برد....ء

 


۲ نظر:

یوتاب گفت...

کاش میفهمیدم اون شب چه حالی داشتی
کاش منم پیشت بودم اون شب

امیر گفت...

بیچاره پولیور قرمزه.

آره، هر چند هیچ کس نمیتونه این رو رد کنه که زمان پیوسته است و روز یک فروردین با روز بیست و نه اسمفند از این لحاظ هیچ فرق نداره به جز چند ساعت اختلاف، اما من دوست دارم فکر کنم و فکر هم می کنم که هر سال و هر فصل و هر ماه و حتی هر روز، پرونده خوندش رو داره و از بسته شدن هر پرونده ای که خوب و دلپذیر نیست به شدت استقبال می کنم و ازش لذت میبرم و در انتظار باز شدن یه پرونده خوب و دوست داشتنی میشینم.
شایدم من زیادی خوشبینم!!ا