چی؟

ا...بعد باد اونقد هوهوی وحشتناک و سوزناکی داشت و اونقد وحشیانه خودشو از منافذ ایوون عبور می داد و صداهای نا امید کننده  ایجاد می کرد که ... رفتم هنذزفری آوردم و چپوندم تو گوشم و به ادامه ی فرآیند ِ مست شدن از محمدعلی بهمنی ادامه دادم ... بعد دیدم دیگه وقتشه برم توی بلاگم بخزم و بنویسم و بنویسم و دیگه باید بنویسم ... بعد به آهنگ ِ وبلاگ ِ یه آدمی گوش می دادم مدام، چون روی حلقه بود .. روی تکرار بود .. مدام توی حلقه می چرخید و می چرخوندم و چرخ می خوردم و انگار دوباره گوشام منو خُل کرده بود.. با اینکه با درد ِ توی آهنگ بیگانه بودم، اما سوز ِ صدایی که می شنیدم دوباره توی حلقه انداخته بود منو