برام ..

ویتامین جوشانو میندازم تو لیوان ِ آب ِ سرد و با یه دونه ازون آدامس دارچینیا میام تو اتاق: در اصل از رسا.نه (!) که همه مشتاقانه دورش جمع شده اند و به فیلم ِ فحش‌های همیشه اش گوش سپرده اند، فرار می کنم. می آیم گوشه ی اتاق نیمه تایک‌ام و به این قاب ِ آبی پناه می برم.

مجددا خجالت می کشم ... خجالت میکشم. شرم آور است اینهمه بی‌خیالی و لاابالی‌گری در هوایی که .... 

هوایی که ........... .

+ برام یه تفنـ.ـنگ بفرست*

* داستان ِ قاصدک، کتاب ادبیات دبیرستان