دختر ِ خوب ِ ترسیم‌گر ِ رویا

آنقدر دختر ِ خوبی هستم که گودر صفر کردن را به درس خواندن ترجیح ندهم .. آنقدر خوب، که 329تایشان را بیخیال شوم و بروم و بخزم لای کتاب هام .. لای جزوه های نخوانده ام .. لای شکل های ِ کشف نشده ی درسهام .. دیروز اما بد بودم .. مودم لعنتی که چراغش سبز نمی شد اسباب ِ افسردگی شد : تصور کن از صبح مودم را روشن کنی و تا شب هم نشود بروی داخل این صفحه های مجازی .. بعد نشستم و برای خودم نوشتم .. خطم تغییر کرده بود : هر موقع که از خودم می زنم بیرون خطم تغییر می کند : می خواهم خودم را از لای خطم نشناسم و با خودم رودروایسی نکنم : راحت بنویسم هر انچه را که به ذهن ِ آن لحظه بیمارم می آید ... از یک مودم لعنتی شروع شد و به شمردن ِ تک تک ِ واقعیات ِ بد ِ زندگی و خود داغان‌کنی ... همینجور پیش می رفتم و گند می زدم به حال ِ خودم ... بعد اما ...  اوه پسر! نقشی از رؤیا را کشیدم : آروزهام را روی یک برگه آچار رسم کردم و در آن حین آن آهنگ ِ " به من گفتی ... " ِ مهسا وحدت قریب به بیست بار توی گوشم زمزمه می کرد .. یک جای ِ آرزوم، فقط موقع کشیدن ِ یک جای آرزوم بود که گریه ام گرفت : واقعا بغض کردم و احیانا یکی دو قطره اشکی هم آمد از چشمم : یه گربه ی مسخره و کج و کوله کشیدم و تویش نوشتم : ایران ِ آزاد ِ آباد .... با مخلفات فراوان. خب؛ کی دوست دارد جان بکند و برود بقول معروف ینگه ی دنیا بلکه بتواند راحت تر و بهتر زندگی کند درحالیکه غربت و تنهایی را دارد زیر زبانش مز مزه می کند ؟ ... .. بعد که آرزوهام کل ِ برگ ِ آچار را گرفت .. دفعات ِ آخر ِ گوش کردن به آهنگ فقط به نگاه کردن به این صفحه ی زیبا گذشت : آخ که چه کیفی داشت : آخ که چه دنیا با وجود محقق شدن ِ آن برگه ِ آچار ِ شلوغ، زیبا می شد .. آخ که چه دوست داشتم آرزوهام را . از اینکه می دیدم می دانم چه می خواهم خوشحال بودم : از اینکه به خودم " امید " ِ داشتن ِ آنها را می دادم خوشحال بودم .. " خودم خودم را خوب کردم " ؛ می دانی ؟  داشتم از افسردگی می مردم : گفتم که : تا جائیکه خطم هم تغییر کرده بود موقع نوشتن : تا جائیکه مامان که آمد از در ِ خانه تو : حتی بهش درست و حسابی سلام هم نکردم .. حتی با خدا هم قهر بودم ؛ گفتم که : حالم خیلی بد بود و فکر می کردم از اینکه گفتم حالم خوب است یکی چشمم کرده است ؛ تا این حد ..... و از آن جائیکه می دانستم این گند را فقط خودم می توانم جمع کنم شروع کردم به انجام ِ یک غلطی که حالم را خوب کند و چه چیزی بهتر از ترسیم ِ  رویا ...... بعله . من دختر ِ خوبی ام .. تا آنجا که خودم خودم را خوب می کنم .. تا آنجا که می دانم حالا که بیشتر از 5 روز به شروع ِ امتحانات ِ ترمم نمانده، گودر صفر کنی را برای ِ بعد می گذارم .. و نه اما وبلاگم را ؛ که اینجا، جائی برای تخلیه هاست .. تخلیه های روحی و روانی؛ که قبلن هم این را گفته‌ام.....