ممکن است یک قضیه ای در ابتدا خیلی درد داشته باشد . خیلی زیاد . اما به مرور که صورت را به درد بخراشانی ؛ به مرور که مدام با درد در تماس باشی و درد توی چشمت و نه در فراموشی ات باشد ؛ می بینی که آن درد اولیه دیگر نیست . اثری از آن درد بد نیست . که جای آن را یک " تیر کشیدن ِ خفیف " پر کرده است . که هر سری که درد را می بینی قلبت یا یک همچین جایی‌ت تیر می کشد . نه که ذات درد کم شود ؛ که گم شود ؛ نه . ذات درد هست و می ماند تا ابد ؛ اما؛ از آن درد کشیدن ِ اولیه ، برای درد هایی که ازشان فرار نکرده ای و گذاشته ای توی چشمت باشند و به یادشان بیاوری و صورتت را اوائل بخراشند، خبری نیست . که تیر کشیدنی باقی مانده است
