در باب اینکه تا گردن در گند اجتماعی غرقیم

کولر یک هو شروع کرد به سر و صدا کردن انگار که تازه بعد نیم ساعت که روشنش کرده ایم شروع به کار کرده باشد ..

بعد از مدتها و بلاجبار دست به پختن ِ برنج بردم و حالا یک قابلمه کوچولو روی گاز دارد بخار می کند ..که البته دیدم بخار نکرده و داشت تدیگ می شد و می سوخت که به دادش رسیدم

من نمی دانم که چه کار می توانم بکنم در قبال این گندی که مملکت را در برگرفته و هرروز دارد بیشتر درون آن غرق می شود.. مملکتی که هر روز با خبرهایی که مادر از توی روزنامه بلند بلند می خواند ، باعث می شود زیر لب زمزمه کنم " دریغ است ایران که ویران شود ... " ... مملکتی که یک عده وحشی ِ خودجوش به خیال خودشان دست به اصلاح دارند می زنند و مثلا سواحل مازندران را از شباهت با سواحل مدیترانه دربیاورند یا مثلا یک عده بیرون گود نشسته خارج نشین که آمده اند ایران و ور مفت تحویل داده اند و کف و سوت و .. خیمه شب بازی جالبی ست .. دزدی، افسارگسیختگی، وحشی شدن مردم ... به تاراج رفتن و از بین رفتن میراث فرهنگی ایران و وقایع بیشمار دیگری که ما بی خبریم .. 

من هر بار که به اوضاع ایران فکر میکنم در دلم صدایی شروع به زمزمه میکند که " من چه کار می توانم بکنم ؟ " ...

من این روزها به ناچار چشمهام را بروی هرچیزی از این دست بسته ام و گمان می برم جز آگاه بودن و آگاهی دادن کار دیگری از دستم بر نمی آید.....

بعد من یک لحظه به سرم زد که این پست را درفت کنم و اصلن منتشرش نکنم و تنت مگه می خارد؟ ... بعد گفتم بیخیال..