خوش می‏گُذرد گاه، روزگار..‏

معلوم است که یادم نمی رود امروز. یادم نمی‏رود نازنین‌بانو را با آن خنده های شیرینش.. آرامش ِ دریا داشتنش، زیبایی‌اش..  معلوم است که یادم نمی‏رود شادی ِ درونی ِ امیر را، آرامش ِ به ساحل رسیدنش را .. معلوم است که خواهر ِ ساکت ِ دوست‌داشتنی اش یادم نمی‏رود.. معلوم است که دیدن ِ سروی ِ مهربان بعد از دو-سه ماه یادم نمی‌رود.. معلوم است که کلید کردن ِ آن دختر ِ فالفروش یادم نمی‏رود!.... معلوم است که یکشنبه، هفت ِ شهریور ِ هشتاد و نه یادم نمی رود.....

+ دسته‏گل به سلامت به مقصد رسید؟! سرحال شد؟! کلی غصه خوردم از پلاسیدنشان؛ آنها باید شاد باشند ، باید شاد باشند تا بتوانند به دو دوست ِ نازنین ِ من هم شادی بدهند... :)