خواندن های مداوم ِ بنبست؛ شاید بقول ِ "فانوس" برای آنکه بدانیم تنها نیستیم.. امتداد خواندن و ماهی که ردپایش را کش می دهد از توی آسمان ِ سیاه و جایش را بیآنکه بفهمم تغییر می دهد.. مثل همیشه تنبلی میکنیم؛ ثانیه ها گذشت ِ اولین روز و پایانش را نشانی میدهند؛ این آخرین نوشتار ِ انزوای این روز است؛ شاید..
۲ نظر:
همه رو خوندم عزیزم
در ضمن من ناشناس نیستم محبوبه ام !
جان؟!!!
:)
ارسال یک نظر