قسمت ِ لعنتی ِ قضیه اونجاست که، یکی از مصداقهای ِ بند ِ اول ِ این پست؛ حالا رفته باشه و ازش هیچ اثری نمونده باشه، و تو تازه یادت بیوفته آلبومی رو که اون بهت معرفی کرده نشنیدی.. و بری سراغ دانلودش.. و هی هی حس های قاراشمیشی بهت دست بده...
توصیف بهتری واسش پیدا نکردم ..
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر