همش خبر؛ خبر؛ خبر؛..... که چی بشه؟ چرا باید خبرهایی رو بدونیم که دونستن ما هیچ تاثیری توی هیچ کجای اون خبر و افراد درگیر با اون نداره؟ چرا باید فقط از خوندن ِ خبرها یک خط اخم عمیق روی پیشونی و یک ذهن درگیر ِ به اون و یه کوله بار ناراحتی و تاسف برجا بمونه؟.. توی این دیاری که من هستم جز خبر بد چیزی وجود نداره؛ خبر خوب؟ هیچ خبر ِ خوبی درکار نیست.. اینجا جز شنیدن خبر ِ اتفاق های بد؛ هیچ اتفاق دیگری نیست...
۱ نظر:
یعنی یه همین خاطره که آیتم های گودر من از مرز یه میلیون گذشته؟
ارسال یک نظر