مشت محکمی بر دهان آمریکای جنایتکار

+ این پست cheap است؛ اما اگر نمی گفتم توی دلم می ماند.


هرکه فکر کند من در این متن دارم به چادری ها توهین می کنم اشتباه می کند؛ چون من فقط از روی جامعه ی آماری دخترهای چادری نسل سومی دانشگاه خودمان این نتایج را بدست آورده ام.

می خواهم به صراحت بگویم که این چا*دری هایی که من دیدم خیلی بیشتر از ما مانتویی ها واردند کلن به اوضاع و احوال. مثلن من از کجا می دانستم که ریمل ِ مو چیست؟ اصلن بگو عین بیغ ها بودم، که دختر چادریه که در پست های قبل معرف حضورتان هست، به من گقت " ریمل ِ مو دیگه، نمی دونی چیه؟ مثل ِ ریمل ِ چشم می مونه منتها می زننش به مو " . اصلن همین دخترچادریهای دانشگاه ما بودند که بدوبدو دویدند رفتند خانه‌ی بخت. یعنی که خیلی خوب به "چیزها" آگاهند آنقدری که در عرض سه سوت کارشان را راه می اندازند.. و نمونه های بسیار دیگر که از شرح آن ها عاجزم . من می خواهم بگویم انقدر فکر نکنیم که مانتویی ها فلان اند و چادریها یک تکه از بهشت که پاره شده افتاده روی زمین. می خواهم بگویم خیلی از ما مانتویی ها خیلی خیلی ساده تر و ساده لوح تر و بی شیله پیله تر از از بعضی از این چادری های هفت خط هستیم.