۱۳۸۹ مهر ۲۴, شنبه

من و اینهمه خوشبختی، محاله..‏




۴ نظر:

محبوبه گفت...

این که باز نشد ما ببینیم چیه

خانم گل اجازه میدین لینکتونو بذارم رفت و آمد برام سخته یه خورده می دونی که چقد تنبلم!

ناشناس گفت...

یعنی چی که دیگه نمینویسم؟ حیف نیست؟
تو خودت خواستی اینجا آروم بمونه فائزه. حتی اجازه نمیدی کسی لینکت کنه دوستم.

در قند ِ هندوانه.. گفت...

یادته یه روزی من همچین حرفی زدم و تو و بقیه به من چی گفتید؟
من اون روز تصمیمم رو عوض کردم و نوشتم. بماند که همه‌ش(از همون اول تا حالا)مزخرفه ولی نوشتم. کامنت گذاشتن بقیه دیگه برام اهمیت نداره. حتی به فکر افتادم کامنت‌دونی رو ببندم. تنها چیز مهم اینه که بنویسی. اونایی هم که باید میان و تو رو میخونن..
خود ِ خرفت ِ من همیشه می‌خونمت، فقط انقدر شلوغه سرم که نمی‌تونم مثل قبل برای پست‌هات کامنت بذارم.

حالا اگه میخوای دوباره ننویسی بگو تا اون روی سگ ِ من بیاد بالا. دیگه من گفتم.

در قند ِ هندوانه.. گفت...

آخیش..