بعد از خواندن ِ تقریباً دویست تیتر از فیدهای خبری، حس ِ مشت‌زن ِ نالان و رو به موتی را دارم که با غولی می جنگیده است و حالا بیحال روی نرده های اطراف ِ رینگ افتاده .. ازتمامی ِ جنبه های این "گربه" بوی عفن ِ شدیدی بیرون می آید.. این همه فشار رو به انفجار است..حالا بسوی قعر یک نمودار سینوسی پیش می‌رویم.. قعری که اوجی دارد؛ قطعاً دارد.. یعنی که دوباره روزی از روی این نرده های رینگ بلند می شویم و این‌بار این مائیم که طعم ِ آزادی ِ این "گربه" ی مریض و ویران را می چشیم ...
۳ نظر:
اوه. خب من تازه فهمیدم چی به چیه. یعنی تا حالا نکردم یه نگاهی بندازم این‌طرف و اون‌طرف و ببینم که کامنت‌دونی همین بغله. اَکِهِه..
از قدیم گفتن :آرزو بر جوانان عیب نیست
شوخی بود البته !
slam khanoomi .bebakhshid dir sar zadam adrese jadid ra hamin alan didam va khili mamnoon.hamishe mofagh bashi .
ارسال یک نظر