۱۳۸۹ آذر ۲۹, دوشنبه

شرّ و ورّ

با مامان درباره ی جمعه حرف زدم .. 
حس خوندن ِ هیچ پستی و مغز گذاشتن روش رو ندارم ..
امروزم مثل همیــــــشه ی خدا روی پروژه های احمقانه ی آز منطقی وقت گذاشتیم و بــــــی نتیجه؛ ما ابلهی بیش نیستیم که چنین کارایی می کنیم ... بستن ِ مدار  آز! ..
ویلن عشق ِ حقیقی ِ منه که بزودی بهش می رسم ...
درس مرس بزور و بلا می خونم و پیش میرم..
شبا دلم برای یک خری تنگ میشه که نیست، یا با گوشیم شطرنج بازی میکنم یا عکسامو نگاه می کنم یا شایدم آهنگ گوش کردن..بعدشم میگیرم می خوابم و همه چی تموم میشه و فردا صبح تا شبش همه ی فکر و ذکرم هرچی هست جز این
به بعضی دوستها فکر می کنم که بدجور پاشونو از زندگیم کشیدن کنار و دیگه نیستن.. بعد میگم : خب چکارت کنم؟ رفتی که رفتی... ولی درکل حیف شد؛ در واقع لعنتی؛ اگه می خواستی بری یه ندا می دادی قبلش که انقدر بهت دل نبنیدم ( دوستان ِ همجنسم ها )
درگیر ِ موضوع ِ مربوط به جمعه هستم اما دارم کم کم نسبت به اون هم نرمال رفتار می کنم.. چیز ِ خاص  ِ خفنی که نیست
من اینا رو نوشتم فقط که نوشته باشم؛ هویجوری
زندگی مثل ِ همیشه ست و راستی ، آزاد سازی ِ یارانه هاتونم مبارک و بریم حالشو ببریم اما یادمون باشه سرمایه گذاری نکنیم، این پول پول ِ امام زمانه با پولای دیگه قاتیش نکنیم که برکتش از بین نره ( مرتیکه ی سادیسمی ِ روانی ِ یاغی ِ رذل  )
مامانی (مامان بزرگم) بیمارستانه و دعا می کنم حالش خوب شه.... دستی دستی نفرستیمش زیر عمل و دیگه برنگرده، مثل ِ بابا بزرگم .... خدایا خوبش کن
اینتر ِ بلاگر همچنان  خرابه!
رامونا بعد ِ مدتها دوباره نوشت اما اینبار، کمی عوض شده بود .. بقول ِ خودش ، بزرگ شده بود ... وقتی دیدم اسم بلاگش رو صفحه ی آپدیت هاست کلی خوشحال شدم ... 
بعد مثلا پاییز هم فردا تمومه و کلا زندگی روی برق و باد و ایناس... البته خوبه، زودتر این روزگار بگذره ! ...
بچه های دانشگاه هم که یه مشت مزخرفن! هیچ انتظاری از هیچ کدومشون ندارم و هیـــــــــــچ دلبستگی ای به این ساختمون ِ مسخره ی گنده بک ندارم و دوست دارم فقط زودتر مُهر ِ فارغ التحصیلی ازش بخوره رو پیشونیم و خلاص....
خیلی رک و رو راست نوشتم ، خب دیگه
زندگی امیدوارم از اینی که هست رو به نزول حرکت نکنه. ما همه ش به آینده امید داریم که بهتر باشه بعد فکرشو بکن که گند بخوره توی آینده ت و بعد که آینده شد، بگی ای بابا خوش به اون روزا... وای مصیبته. خدایا خودت حال ِ ما را به  کن، گند نخوره به همین هایی هم که داریم ............... ها؟ باشه؟

عرض خاصی دیگه ندارم .... روزگار سلام می رساند


۵ نظر:

در قند هندوانه.. گفت...

زندگی که فِک نکنم روی بهبودی ببینه به خودش. یعنی همین‌جوری داریم می‌ریم پایین. کلّهم یعنی. اون‌وقت می‌شینیم و همونایی که گفتی رو می‌گیم که هییییی.. چه روزای خوبی بود. یادش به‌خیر..
چی‌ بگم. ما که جوون بودیم و ناله نوله می‌کردیم بهمون می‌گفتن: صب کن. دُرُس میشه. حالاها دیگه نمی‌دونم چی‌ میگن..
مامان مدیر هم نیست بیاد یه چیزی بگه دلمون آروم بشه..
اه اه اه..

در قند هندوانه.. گفت...

زندگی که فِک نکنم روی بهبودی ببینه به خودش. یعنی همین‌جوری داریم می‌ریم پایین. کلّهم یعنی. اون‌وقت می‌شینیم و همونایی که گفتی رو می‌گیم که هییییی.. چه روزای خوبی بود. یادش به‌خیر..
چی‌ بگم. ما که جوون بودیم و ناله نوله می‌کردیم بهمون می‌گفتن: صب کن. دُرُس میشه. حالاها دیگه نمی‌دونم چی‌ میگن..
مامان مدیر هم نیست بیاد یه چیزی بگه دلمون آروم بشه..
اه اه اه..

در قند هندوانه.. گفت...

دهه؟؟!! چرا دوتا شد؟

فائزه گفت...

دوست داشت به من این توهّم رو بده که سه نفر برام کامنت گذاشتن! :)) ..

خانوم شانن گفت...

چهار نفر!!