۱۳۸۹ دی ۲۶, یکشنبه

برف_صدا

صدای غش غش خنده هایی از پشت بلوک میاد. چند نفر از جمله بچه و جوون و شاید میانسال، دارن با هم برف بازی می کنن. امروز روزیه که بخاطر برف بچه مدرسه ای ها تعطیل شدن و همه اومدن بیرون واسه برف بازی. صبحی پسری داشت به یکی که نمی دیدمش گوله برفی پرت می کرد. چرا پسرها انقدر زور دارن؟ گوله برفی ها با سرعت ِ نور بسمت پسره _که نوجوون می زد_ میومد. همه رو هم جاخالی می داد؛ واقعا که حرفه ای بود. خودش هم گلوله هاش رو به چشم هم زدنی "سنگ" می ساختشون و پرتاب می کرد. یک پُست عاشقانه از آدمهایی در هوای برفی خوندم؛ خوب شِر کردم.. صدای آب شدن ِ برفها و چکیدنشون بروی زمین، و صدای ِ فن ِ کامپیوتر، صدای کوبیده شدن ِ ملاقه روی قابلمه_ از توی آشپرخونه_، صدای بی صدایی که توی سرم میخونه " اوقات خوش آن بود که با دوست بسر رفت.." ، صدای "پایگاه داده" که منو بسمت خودش فرا می خونه که ادامه شو یاد بگیرم برای امتحان، صدای زنگ ِ تلفن ِ از راه دور_ که خواهرکمه از قشم_، صدای آژیر ِ ماشین و صدای بـــــــــــی صدا و غمگین ِ دل من، صداهایی‏ان که دارم می‌شنومشون... 


۱ نظر:

MiTrA گفت...

برف ..
برف ..
برف ..
برف می بارد و طفلان همه شاد ..
خوش به حالاتتون شده هاااااااا .. بالاخره از مزایای پایتخت نشینیه دیگه ..
خوچ بگذرون دوستم همیشهههههههه .. بوس