۱۳۸۹ مرداد ۱۰, یکشنبه

برای دوستِ " "بابل" را به حقیقت نشانده " ام!‏

این اولین خبر پیوندی بود که اشک ِ شوق به چشمهام می دواند .. 
تا بحال برای پیوند آسمانی هیچ یک از اقوام، دوستان و الخ ، اینطور شاد و سرمست از خوشی نشده بودم .. 
قصه ساده بود . از روی کمی زوم کردن ِ بیش از حد روی کامنتها و اینها شاید میشد متوجه شد ، که من هیچ وقت آنقدر زوم کننده نبوده ام .. 
اما وقتی ماه رخ از ابر بیرون می کشد، خواه ناخواه زوم کردن به وجودت می لولد .. نگاه ِ طولانی و مسرت بخش بروی عکس ..  که عجیب، شگفت و زیبا بود .. خواندن ِ نوشته ها .. وه! چه تصویر زیبائی.... :)
تا ابد عشقتان مانا، دوستان ِ نازنین ِ من ....



۲ نظر:

سهیل گفت...

سلام منظور از بابل اینجا چیه ؟

رویای بابل.. گفت...

داشتن دوستهای نازنینی مثل تو چه قدر خوب و لذت بخشه..