این اولین خبر پیوندی بود که اشک ِ شوق به چشمهام می دواند ..
تا بحال برای پیوند آسمانی هیچ یک از اقوام، دوستان و الخ ، اینطور شاد و سرمست از خوشی نشده بودم ..
قصه ساده بود . از روی کمی زوم کردن ِ بیش از حد روی کامنتها و اینها شاید میشد متوجه شد ، که من هیچ وقت آنقدر زوم کننده نبوده ام ..
اما وقتی ماه رخ از ابر بیرون می کشد، خواه ناخواه زوم کردن به وجودت می لولد .. نگاه ِ طولانی و مسرت بخش بروی عکس .. که عجیب، شگفت و زیبا بود .. خواندن ِ نوشته ها .. وه! چه تصویر زیبائی.... :)
تا ابد عشقتان مانا، دوستان ِ نازنین ِ من ....
۲ نظر:
سلام منظور از بابل اینجا چیه ؟
داشتن دوستهای نازنینی مثل تو چه قدر خوب و لذت بخشه..
ارسال یک نظر