محال است که خوشی ای با ضدحالی همراه نشود. محال است حسهای خوبت یک هو سر ِ هیچ و پوچ تویش گند نخورد. محال است با انرژی بروی سر کلاس درس و همچنان با انرژی بیایی بیرون. محال است شهر ، آدمها، و غیره وحشی نباشند . محال است خوشبختی ِ الکی ِ خرکی که خودت جلوی چشمانت برای خودت میسازی به یکباره تویش گند نخورد. محال است اوضاع یکسان باقی بماند، یک ساعت با ساعت بعد فرقی نکند. محال است که خوشبختی ِ خرکی ِ الکی، چیزی بیشتر از 5% زندگی ِ ما را تشکیل دهد.
اوضاع تویش گند می خورد تا قدردان گذشته ات باشی. اوضاع تویش گند می خورد که حسرت بکشی و اسب ِ آبی ِ بیخیال به تمساح ِ گزنده ی درنده که دوست دارد ابتدا چیزی را گاز بگیرد و بعد بمیرد، تبدیل می شود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر