۱۳۹۰ فروردین ۱۲, جمعه

آخرین تنفس ها

کسی که روزی هشت تا پست می گذاشت، بعید و عجیب نیست که ماهی یکبار بلاگش را بروز کند؟ شک نمی کنید شما ها به آدم؟ شک  کنید خب دیگه بابا هی...
از وقایع خوب این عید اینکه رفتم عید دیدنی خونه ی عروس و دوماد ِ نازنینم. کلاً عیدی هم گرفتیم به مقادیر معتنابهی..
فکر نمی کردم که کسی هنوز به این کلبه ی ویران سر بزند. اما یک کامنت از یه دوست قدیمی که دیدم، دلم همچی وا شد
آدمی که هفت سال بلاگ بنویسه یه عالمه دوست قدیمی ِ وبلاگی داره. چرا اینو گفتم؟ همینجوری
آه... روزهای پر شور ِ نوشتن... خیلی زود جمع کردید بند و بساطتونو ها

i've accepted some things... :)

۴ نظر:

فرید گفت...

salam faeze khanoome 7sal nevisande
:p
mamnoon ke comment baz kardi
omidvaram sale khoobi ro shoroo karde bashi.

MiTrA گفت...

چه عجب کامنت دونتون باز شد خانوم خانومای خوشگل من .. دلم برای اینجا و نوشته های دلت یه ذره شده بود .. بوسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسس

MiTRA گفت...

جیگر من کجاس؟!

کدئین گفت...

قربــونت، مرسی :)‏